Μήπως ο Λεχ Βαλέσα ήταν Έλληνας;

Λένε οτι ένα από τα πλεονεκτήματα των οικονομικών ενώσεων είναι οτι οι εθνικές κυβερνήσεις κατηγορούν για όλα τα προβλήματα τις ενώσεις, αντί να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες. Έτσι περνάνε τα όποια μέτρα αλλά αποφεύγουν το πολιτικό κόστος. Σου θυμίζει κάτι; Όχι πως συμφωνώ με τα μέτρα, αλλά πιστεύω οτι η κυρία Άντζελα έχει πολύ μικρότερη ευθύνη για αυτά απο τον Κωστάκη και τον Γιωργάκη.

Στον ελληνικό τύπο αυτό δεν είναι ξεκάθαρο. Όπως στο σχολείο μάθαμε να μισούμε όλους τους γειτονές μας εκτός απο “τ’αδέρφια μας” τους Σέρβους, οι γενίτσαροι σήμερα είναι οι Γερμανοί, οι Φινλανδοί και οι Σλοβάκοι. Ο αθλητικός τύπος δεν αποτελεί εξαίρεση. Ειδικά όταν έχει να κάνει με τις εθνικές ομάδες, η νοοτροπία του μοιάζει με κοινωνία σε ελληνικό νησί. Όλο τον χρόνο κουτσομπολιά και αντιπαλότητα μεταξύ μας, αλλά όταν φτάνουν οι τουρίστες όλοι μαζί ενωμένοι να την πέσουμε σε κανένα Άγγλο που ήπιε λιγο παρπάνω απο την μπόμπα που του δώσαμε ή μας έφαγε την ξανθιά Σουηδέζα.

Επειδή ο τρόπος γραψίματος του αθλητικού τύπου είναι πιο απλός και αντρίκειος, το αποτέλεσμα είναι πιο αστείο. Πάρε για παράδειγμα το Ευρωμπάσκετ. Όλα ξεκίνησαν πριν την έναρξη του. Όλοι όσοι δεν θέλησαν να πάρουν μέρος, κρίθηκαν προδότες, λιποτάκτες κλπ. Στην συνέχεια, όταν ξεκίνησε η διοργάνωση, άρχισαν και τα πολιτικο-οικονομικά σχόλια. “Να… τα διαπιστευτήρια μας” μετά την νίκη με την Φινλανδία.  «Ευτυχώς» που χάσαμε απο την Π.Γ.Δ.Μ γιατί δεν μπορώ να φανταστώ τι θα διαβάζαμε. Είδαμε όμως το καλύτερο όταν έγινε γνωστό το θέμα Ελληνιάδη. Αρχικά ήταν προβοκάτσια των ιστοσελίδων απο την Τουρκία και την Π.Γ.Δ.Μ. Επειδή αντί για προβοκάτσια μάλλον κάνουν την δουλεία τους πιο γρήγορα,  λίγες ώρες αργότερα τα ελληνικά site έγραφαν σχεδόν το ίδιο. Η μόνη διαφορά ήταν οτι ο Ελληνιάδης δεν είχε καμία σχέση με την Ομοσπονδία. Οτι η FIBA δεν είναι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και μπορεί να επιβάλλει πρόστιμα μόνο σε μέλη Ομοσπονδιών και όχι σε ιδιώτες, λίγοι το έγραψαν.

Πήραμε και την θέση στο προ-ολυμπιακό τουρνουά και όλα καλά. Τα –πρίν την έναρξη- “αμερικανάκια” Nick και Pat Calathes έγιναν Νίκος και Πατρίκιος. Αν είχαν προτείνει και στον Μπατίστ να παίξει, μπορεί να είχε γίνει Μιχάλης ή Μάκαρος. Αλλά βλέπεις, ο μπαμπάς Μπατίστ τρώει ντόνατς το πρωΐ ενώ ο μπαμπάς Καλάθης πίνει φραπόγαλο στις παραλίες της Φλόριντα, άρα ο γιός του πρώτου δεν είχε δικαίωμα να φορέσει το εθνόσημο.

Στα δύο τελευταία παιχνίδια της Εθνικής ποδοσφαίρου, παρόμοια άρθρα έκαναν την εμφάνιση τους. Τα επεισόδια στο μάτς με την Κροατία πέρασαν σχεδόν ασχολίαστα και έμειναν στο: “Κόπηκε δάχτυλο Κροάτη”. Όταν μάλιστα οι γείτονες το έψαξαν λίγο το θέμα μήπως και πάρουν την νίκη στα χαρτιά, μπορούσες να διαβάσεις άλλο άρθρο με τίτλο: “Το παρατραβάνε οι Κροάτες”. Πάλι καλά που στην Ευρώπη έχουν βαρεθεί να ασχολούνται μαζί μας και το θέμα θάφτηκε μέχρι και από την UEFA. Αν το ίδιο είχε γίνει στην Κροατία με θύματα Έλληνες, ακόμα θα διαβάζαμε αφιερώματα για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο όταν οι Κροάτες συμμάχησαν με τους εχθρούς μας και τελικά τους νικήσαμε.

Με την Γεωργία δεν έχουμε καμία σοβαρή ιστορική αντιπαλότητα, άρα δεν μπορούσε να γραφτεί κάτι κακό για αυτή την χώρα. Ξυλοκόποι ή ψαράδες δεν είναι, ναζί που μας πήραν τον χρυσό πριν απο 60 χρόνια δεν είναι, αλλόθρησκοι που προσπαθούν να μας κλέψουν την γη δεν είναι. Έχουν όμως τον Τιμουρ στον πάγκο. Τόσα χρόνια έτρωγε το ψωμί μας άρα έπρεπε να βάλει τα τρίτα για να μας δώσει το παιχνίδι. Κατηγορήθηκε κι αυτός ως ανθέλληνας και προδότης σε τέτοιο σημείο που ο σχολιαστής του παιχνιδιού αναγκάστηκε να υπερασπιστεί την φήμη του στην ζωντανή μετάδοση.

Όση σχέση έχει το Ευρωμπάσκετ με την Ευρωπαϊκή Ένωση, άλλη τόση έχει αυτό το μπλογκ με τα υπόλοιπα στο μάθε μπαλίτσα. Ήθελα να τα πω όμως! Αυτό δεν σημαίνει οτι όλα τα άρθρα στα αθλητικά site έχουν τον ίδιο χαρακτήρα, ούτε οτι όλοι οι νησιώτες κουτσομπολεύουν και μισούν τους φίλους τους. Ούτε οτι δεν είμαι με τις Εθνικές μας ομάδες. Μακάρι να προχωρήσουμε στο Ευρώ 2012 για να ακούσουμε ξανά τον Χελάκη να λέει: “Μήπως ο Λέχ Βαλέσα ήταν Έλληνας”; Τουλάχιστον αυτός τα λέει για πλάκα.

Θεόφιλος

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.