Χιμένες, Χιμένες, κε κοχόνες τιένες

Ας ξεκινήσω ανάποδα. Το 1998 ο Ολεγκ Μπλαχίν ανέλαβε την ΑΕΚ, περίπου τέτοια εποχή, αντικαθιστώντας τον ανεκδιήγητο σερίφη Στεπάνοβιτς. Η ΑΕΚ στο πρώτο ματς με τον καινούριο κόουτς έριξε μια περιποιημένη εξάρα στον Ρούλη (βολικό πελάτη, δεκαετίες τώρα). Το πρωτάθλημα κατέληξε στον γάβρο με συνοπτικές διαδικασίες, ο Μπλαχίν έφυγε περίπου ως αποτυχημένος, η ομάδα ήρθε δεύτερη χωρίς να εντυπωσιάσει και ο απίθανος Τουμπάκοβιτς ήταν ο επόμενος «Χιμένες»…
Οκτώβριος 2010. Η χτεσινή τεσσάρα ξεφλόκαρε τα σωληνάκια, το κυριακάτικο βράδι ήταν επιτέλους λιγότερο μελαγχολικό μετά από χρόνια (δεν μετράω το περσινό διπλό με το γάβρο, ήταν επικό αλλά ήταν και σαφές πως έπαιζε φάση Δαβιδ-Γολιάθ, χωρίς προοπτική).
Ο (φυσιολογικός) ενθουσιασμός έχει οδηγήσει ήδη τα συντρόφια να περιμένουν αντίστοιχη καρπαζιά στα βαζέλια αλλά νομίζω ότι η Αντερλεχτ θα δείξει που είναι ο πήχης και θα πάμε με τη δέουσα σεμνότητα (thank god) στο κυριακάτικο ντέρμπι.
Περί μάγου Χιμένες τα γράφουν οι εφημερίδες σήμερα. Τα πουλάκια της Ανδαλουσίας κελαηδάνε ότι ο τύπος είναι άσχετος στο θέμα «τακτική» αλλά στο πρώτο ματς πήρε το κιλοτάκι του Εκτορα Κούπερ και το έκανε σφεντόνα. Τρια αμυντικά χαφ απέναντι στον «προικισμένο» Τόχα ήταν στα όρια της υπερβολής αλλά όταν πατάνε περιοχή και παίρνουν δύο ριμπάουντ στο πρώτο γκολ, κάτι καλό μυρίζει – τακτικώς…
Η στιγμιαία κάβλα ήταν δεδομένη. Τώρα πρέπει να ρυθμίσουμε τη λίμπιντο.

Μασέγκο

ΥΓ Ο Λυμπερόπουλος που θα μπει τώρα? (μαγκιόρικη εξίσωση)

Advertisements

ΠΑΟΚ είσαι.. αυτοκαταστρέφεσαι

Να πω καταρχήν ότι το ΠΑΟΚ- Άρης δεν το είδα λόγω προλήψεων. Σε αντίθεση με την υπόλοιπη ζωή μου , όσο αφορά τον ΠΑΟΚ είμαι πιο προληπτικός από τον Γιάννη Ιωαννίδη σε final four. Στα ματς στην Τούμπα πιστεύω ότι έχει σημασία σε ποια εστία σουτάρουμε στο πρώτο ημίχρονο σε συνάρτηση με το αν θα σκοράρουμε σε αυτό. Άμα κερδίζουμε δεν κάνω ζάπινγκ ποτέ για να μην φύγει το γούρι και αποφεύγω να στοιχηματίσω υπέρ ή κατά της ομάδας μου. Ομοίως, τα τελευταία 2, κερδισμένα με άνεση, ματς ΠΑΟΚ- Άρη έτυχε να μην μπορέσω να τα δω και προτίμησα για το γούρι να κάνω την καρδιά μου πέτρα και να δω Μάστερ Σεφ  να παρακολουθήσω το ματς από το τουίτερ.

Με όλα αυτά θέλω να πω ότι δεν έχω ιδιαίτερη άποψη για το εν λόγω ματς και επομένως για τα της διαιτησίας και τα συναφή. Έχω άποψη όμως για τα τεκταινόμενα, αγωνιστικά και μη, στην ομάδα τον τελευταίο καιρό. Δεν σκόπευα όμως να γράψω τίποτα μέχρι που ήρθε αυτή η ανακοίνωση από 14 συνδέσμους του ΠΑΟΚ (ευτυχώς της Θύρας 4 μη συμπεριλαμβανόμενης σε αυτούς) σήμερα κατά του Θοδωρή Ζαγοράκη. Μια ανακοίνωση που καταφέρεται για πρώτη φορά κατά του προέδρου με τρόπο τόσο προσβλητικό και με καφενόβια φρασεολογία που θα ζήλευαν και οι ανακοινώσεις κατά του Θωμά Βουλινού.

Προσωπικά, θεωρώ ότι ο Ζαγοράκης και η διοίκηση του είναι εδώ και καιρό ντεφορμέ. Από την αποχώρηση του Σάντος και έπειτα, τα λάθη ακολουθούν το ένα το άλλο. Όσο με αφορά, το μέγιστο λάθος, του οποίου την ευθύνη φέρει ΚΑΙ ο Ζήσης Βρύζας του οποίου το όνομα επικαλούνται οι υβριστές του Ζαγοράκη, είναι η απόφαση ο νυν προπονητής της Εθνικής να αντικατασταθεί με ένα φτηνό καρμπόν του που θα συνέχιζε την δουλειά του κατά το δυνατόν καλύτερα. Είναι λογικό να αναζητήσεις κάποιον προπονητή που η φιλοσοφία του δεν θα απέχει παρασάγγας από τη φιλοσοφία αυτού που σε έφερε στην δεύτερη θέση. Παράλογο είναι να νομίσεις ότι οι προπονητές είναι άβουλα ανθρωπάκια που δεν έχουν ο καθείς την δική του φιλοσοφία και το ότι το να επαναλάβεις τα επιτεύγματα του Σάντος είναι πράγμα εύκολο αρκεί να βρεις κάποιον που στις προκαταρτικές συνομιλίες θα σου πει ότι του αρέσει να παίζει 4-2-3-1 με αμυντικούς προσανατολισμούς. Άποψη μου είναι ότι ομάδες με τον μπάτζετ και τα λοιπά ντεσού του ΠΑΟΚ (αλλά και ο Άρης όπως αποδείχθηκε επί Μπάγιεβιτς αλλά και τώρα) έχουν ελπίδα για διάκριση μόνο όταν είναι ομάδες του προπονητή τους. Ο Σάντος όφειλε να είχε αντικατασταθεί από ένα εξίσου αξιοσέβαστο προπονητή , με ένα εξίσου άρτιο τεχνικό επιτελείο (στον φετινό ΠΑΟΚ φαίνεται η διαφορά και από την αλλαγή του γυμναστή και των σκάουτερ) που θα έπαιρνε την αρμόζουσα πίστωση χρόνου και ας έβγαινε προσωρινά η ομάδα έξω από τους στόχους της. Η διοίκηση του ΠΑΟΚ, δεν θυμάμαι στα 4 χρόνια που είναι στην ομάδα να έχει πάρει μια λιγότερο ποδοσφαιρική απόφαση από αυτήν, την οποία πληρώνει και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι όσοι επελέγησαν στην πορεία αποκαλύφθηκε ότι δεν έχουν όρεξη να παίξουν 4-2-3-1 με αμυντικούς προσανατολισμούς.

Μας αρέσει δεν μας αρέσει, τα λάθη έγιναν και δεν αλλάζουν. Όπως δεν επιστρέφει και το σπασμένο σερί των 13 ετών ανηλεούς καρπαζιάς στον συμπολίτη που αποτελεί παρελθόν εξαιτίας τους. Από εκεί όμως μέχρι την κατάπτυστη ανακοίνωση των συνδέσμων με την οποία ο Ζαγοράκης αποκαλείται «Θοδωράκης», κατηγορείται ότι έδωσε εντολή στην αστυνομία να πετάξουν χημικά στον κόσμο του ΠΑΟΚ και αφήνονται υπόνοιες για κακοδιαχείριση, υπάρχει κολοσσιαία απόσταση. Κατανοώ την πικρία όλων στη Θεσσαλονίκη αλλά νομίζω ότι έχει χαθεί το μέτρο. Μάλλον πολλοί ξεχάσανε που βρισκόταν ο ΠΑΟΚ πριν 3-4 χρόνια και που έφτασε χάρη ΚΑΙ σε αυτόν τον άνθρωπο και τους συνεργάτες του. Φυσικά ο ρόλος των συνδέσμων δεν είναι να παριστάνουν τους χειροκροτητές του κάθε προέδρου και η κριτική για τα όποια λάθη είναι αναμενόμενη αν όχι αναγκαία. Το να καταλογίζουν πλέον ανοικτά κακή πρόθεση στον Ζαγοράκη και την ομάδα του, παντελώς αστήρικτά και με τρόπο προσβλητικό είναι κάτι που δεν τιμάει πρώτα από όλους τους ίδιους, που ίσως αντιδρούν έτσι ακραία καθώς μάλλον δεν χώνεψαν την επικοινωνιακή ήττα που υπέστησαν στο θέμα Σαλπιγγίδη όταν η Τούμπα αρνήθηκε να συμπράξει στο γιουχάισμα του βδελυρού κοντού.

Δεν καταλογίζω κακές προθέσεις στους συνδεσμίτες. Ζητώ όμως ψυχραιμία και λογική σκέψη από όλους αυτή την ύστατη στιγμή. Για όσους ξέρουν καλά τα της ομάδας, γνωρίζουν ότι ο ΠΑΟΚ είναι εξπέρ στο ρόλο του ιδανικού αυτόχειρα, ανίκανος να συνθέσει πολλές φορές αντικρουόμενες απόψεις (σε αντίθεση με γειτονικές ομάδες , τα επονομαζόμενα και «αφεντικά της πόλης» που δεν διακρίνονται ακριβώς για την ποικιλία των απόψεων αναφορικά με όσα διαδραματίζονται στην ομάδα τους). Δεν είναι τυχαίο ότι σε καμιά άλλη ομάδα δεν θα δει κανείς να πλακώνονται στο ξύλο οπαδοί της τόσες φορές κατά τη διάρκεια ενός αγώνα μεταξύ τους και δια ασήμαντον αφορμή ακόμα και σε φιλικά ματς με τον ΑΟ Κωλοπετεινίτσας. Ο λαός του ΠΑΟΚ είναι αυτός που είναι αν και τα τελευταία χρόνια έδειξε να ωριμάζει. Βέβαια το ερώτημα που γεννάται είναι αυτόν τον λαό ποιος τελικά και με ποιόν τρόπο τον εκφράζει. Οι κατά καιρούς εκφραστές του πέτυχαν πράγματι να εκδιώξουν τους δυνάστες Μπατατούδη και Γούμενο. Οι ίδιοι όμως έδιωξαν και τον κορυφαίο της παραγοντικής ιστορίας του ΠΑΟΚ, τον αείμνηστο Γιώργο Παντελάκη. Καλό είναι αυτές τις μέρες, πριν πούμε ότι μας έρχεται στο κεφάλι να βουτάμε λίγο τη γλώσσα μας στα μυαλά μας και ας πονάνε, η αλήθεια είναι, περισσότερο από οποτεδήποτε άλλοτε την τελευταία τετραετία.

Omiros «temeteron» Iwsifidis

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.