mundial 2010 – what I’ve learned

Πάει τέλειωσε κι αυτό, περνάμε εβδομάδα μεταμουντιαλικής μελαγχολίας και περιμένουμε με αγωνία ως μεθαδόνη την κρίσιμη τιτανομαχία Μπέσα – Ολυμπιακού την Πέμπτη. Τι έμαθα λοιπόν από το 19ο Παγκόσμιο Κύπελλο;

1. ότι οι Έλληνες βλέπουμε τις μεγάλες διοργανώσεις έχοντας προαποφασίσει ότι νικητής θα είναι η Νοσταλγία. ΄Χαλια θέαμα», «δε βλέπεται’, «μάπα» μέχρι κι ο Πλιάτσικας είπε στο Βερνίκο ότι ο τελικός ήταν «σούπα». Εγώ δε λέω ότι είδαμε μπαλάρα (όπως π.χ. στο εξαιρετικό euro 2008), ούτε υποστηρίζω ότι ο τελικός ήταν «σπαλομπριζόλα». Αλλά, μετά την υπέρ του δέοντος επιφυλακτική πρώτη αγωνιστική και καλά ματς είδαμε, και με αφυσικο για  την εποχή ρυθμό, και με αρκετό σασπένς λόγω της φοβερής ισοδυναμίας που ήταν μάλλον το κύριο χαρακτηριστικό του τουρνουά. Να γκρινιάζει ο πατέρας μου το καταλαβαίνω, μετά τα 50 υποφέρεις από «Δομαζίτιδα», αλλά να γκρινιάζουν συνομήλικοι δεν το αντέχω. Αναπολώντας τι δηλαδή; Τις σφαγές του «Κορέα-Ιαπωνία» 2002; Τον κατενάτσιο θρίαμβο του 2006; ; Το υπνωτικό ‘Italia ’90’; Το μέτριο USA ’94; Νομίζω ανάλογο τουρνουά ήταν της Γαλλίας το ’98 –  λόγω αυτών των υπέροχων αλητών

2. ότι το football manager είναι το χειρότερο πράγμα που έχει συμβεί στο αληθινό ποδόσφαιρο (η μεταξύ τους σχέση είναι ανάλογη του cyber και του real sex). Υπεύθυνο για μια γενιά ποδοσφαιρόφιλων εγκυκλοπαιδιστών που μπορούν να σου πουν το παλμαρέ και των 736 ποδοσφαιριστών που δηλώθηκαν στο τουρνουά, αλλά αδυνατούν να κατανοήσουν ότι οι διατάξεις είναι  αφετηρίες κι εργαλεία- όχι θέσφατα. Κι ότι πολλές φορές τις «γεννάνε’, τις εξελίσσουν ή τις αλλάζουν ακόμα και κατά τη διάρκεια του ματς οι ίδιοι οι παίκτες με τις πρωτοβουλίες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. Γιατί, ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΣ ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ. Γι’ αυτό ο Ινιέστα δε θα γίνει ποτέ στη ζωή του ούτε αριστερό ούτε δεξί εξτρέμ κύριοι Σταν και Μίρσα…(εξαιρετικό πάνω αε αυτήν την αμλετική συζήτηση είναι αυτό εδώ)

3. ότι το Μουντιάλ αυτό ήταν μάλλον ο θάνατος των φορ. Το λέγαμε με τον Όμηρο τις προάλλες, δεν ξέρουμε αν θα διαρκέσει, όμως μάλλον ίσχυσε. Ο μοναδικός κλασικός σέντερ φορ που διακρίθηκε ήταν ο Κλόζε. Ιγκουάιν και Λουίς Φαμπιάνο σκόραραν, αλλά δεν αποδείχθηκαν καθοριστικοί, ενώ Βίγια -Σοάρες – Φορλάν δεν είναι 9ρια. Παλιομοδίτης και διακριθείς – παραλίγο να τον ξεχάσω – ο Βίτεκ, άτυχος ο Τόρες, έξω από τα νερά του ο Φαν Πέρσι σε μια θέση που δεν του ταιριάζει έξω από το θερμοκήπιο του Βενγκέρ. Κι ακριβώς επειδή οι παίκτες δεν κινούνται με joystick, βγήκαν πρώτοι σκόρερ οι Μίλερ και Σνάιντερ…

4. ότι, ίσως να κάνω και λάθος, μου έλειψαν τα μπακ-χαφ που «οργώνουν τις πλευρές». Ο Λαμ είναι εξαίρεση, έκανε πολύ καλό τουρνουά. Ο Μαϊκόν δεν είναι, γιατί αποτελεί τον κλασικό βραζιλιάνο μπαλαδόρο που πολύ θα ήθελε να φοράει το δέκα, αλλά η μοίρα και κάποιος γάτος προπονητής τον έβαλε να ξεκινάει από πίσω. Με την εξαίρεση της Ισπανίας που δεν αμύνεται και πολύ γιατί έχει όλη την ώρα την μπάλα στα πόδια – κοινώς την «παίρνει» να ανεβάζει τα μπακ – στις υπόλοιπες ομάδες δεν είδα να σπαει και πολύ συχνά η σύμπνοια (sic) της αμυντικής τετράδας…

5. ότι ο MVP στις καρδιές μας είναι αναμφισβήτητα ο Ντιέγο Φορλάν με την επικών διαστάσεων συνεισφορά του στο επιθετικό παιχνίδι της  Uru. Υποδεχόταν την μπάλα με πλάτη, τη μοίραζε αριστερά-δεξιά, έμπαινε στην περιοχή, σούταρε από παντού, χτύπαγε τα στημένα. Μερικές φορές, όλα αυτά ταυτόχρονα. Αλλά, πραγματικά πόσο μεγάλος παίκτης είναι κι αυτός ο διάολος ο Ινιέστα…

6. ότι ο Ίκερ Κασίγιας είναι μακράν του δεύτερου ο καλύτερος τερματοφύλακας στον κόσμο…

7. ότι Σάρα ΚαρμπονέροΛαρίσα Ρικέλμε είναι άσος από δω μέχρι την Ασουνσιόν

8. ότι ο Αλέκος δεν είναι ένας από μας… είναι ΕΜΕΙΣ…τι να λέμε τώρα…

Η ενδεκάδα μου (σε ένα, ας πούμε, 4-2-3-1)

Κασίγιας

Ράμος – Λουγκάνο – Πουγιόλ -Κοεντράο

Φαν Μπόμελ – Σνάιντερ

Ινιέστα – Οζίλ – Σβαινστάιγκερ

Φορλάν

μαρκο βιλα (19ος στους 20 της Ανώφελης Λίγκας)

Advertisements

7 thoughts on “mundial 2010 – what I’ve learned

  1. κατα τ αλλα υποκλινομαι στο μαθε μπαλιτσα..εκανε ενδιαφερον το μουντιαλ.

  2. @μπούλετ πόιντ 2: Συμφωνώ 100%. Όλοι οι άσχετοι που φάγαν τα νιάτα τους στο κομπιούτερ αντί για τις αλάνες βγαίνουν με ύφος επιστήμονα και μας λένε που παίζει ο ένα και πού παίζει ο δύο. Το μόνο που ξέρουν είναι RB, GK, DM κ.ο.κ.

    @μπούλετ πόιντ 7: Σάρα-κάβλα

    Άσπρος (20ος στους 20 της Ανώφελης Λίγκας)

    Υ.Γ. Όποιος χάνει στην Ανώφελη Λίγκα κερδίζει στην αγάπη.

  3. @broken beat – του γαμω τη μανα διπλα…ειναι οτι πιο αχωνευτο υπαρχει σε ανθρωπο μετα τον τομιτς και τον κριστιανοροναλντο…αλλα ειναι οδοστρωτηρας, τον εβαλα εντεκαδα γιατι νομιζω ηταν ο κρυφος εμ βι πι των ολλανδοι
    @ασπρος – το ΥΓ σου τα λεει ολα

  4. Ρε μεγάλε γράψε για κανένα πικ εν ρολ και μην πετάς σπόντες για Football Manager και τα τοιαύτα.

    Ο Ινιέστα στις άκρες έπαιζε και συνέκλινε προς τον άξονα. Κανείς δεν είπε ότι έπαιξε γραμμή.

    Είχε το ελεύθερο (;) να παίζει όπου θέλει από τη μέση και μπροστά. Του βγήκε απόλυτα πάντως του
    Ντελ Μπόσκε.

    Κατά τ’άλλα συμφωνώ και επαυξάνω στο 7 σου. Και στο 5.

    Μίρσα – με Μπέσα – Βαρεσάνοβιτς

  5. 19os στους είκοσι! Και το Ελλάς 25 στα 32.
    Τι το θες;
    Ο Δομάζος φόραγε το 11;

    URU….. και χωρίς να πάει κανένας νοσοκομείο!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: