καθε μπερσι και καλυτερα

10 παρατηρησεις για τα οσα εγιναν 7-9/5 στο γηπεδο που ξεκινησε η αυτοκρατορια και μια απο τις μεγαλύτερες προπαγάνδες στην πρόσφατη ιστορία του ελληνικού οπαδισμού (αν και ο Stan ως αυτόπτης μάρτυρας στους παριζιάνικους δρόμους, μάλλον θα τα πει καλύτερα επιστρέφοντας από τα όργια των LCD Soundsystem)…

1. Το μπάσκετ είναι ωραίο, πολύ ωραίο. Αμετανόητοι εραστές του κλωτσοσκουφιού ομολογήστε την τσίτα με την οποία παρακολουθήσατε τα τελευταία 15 λεπτά του ημιτελικού με την Παρτιζάν. Ή περιμένετε να γυρίσει ο θρύλος στους τίτλους και να ξαναγίνει «εθνικό μας άθλημα»;
2. Η Μπάρτσα το πήρε κάτι παραπάνω από δίκαια.Η μεγάλη της μαγκιά όλη τη χρονιά είναι ότι όχι μόνο άντεξε το βάρος του φαβορί, αλλά τον απέδειξε με κάθε δυνατό τρόπο. Είτε με σχεδόν αντιμπάσκετ Μάλκοβιτς (όπως στον ημιτελικό), είτε με παρέλαση (όπως στον τελικό).
3. Δυο τα όπλα της, άμυνα και ταχύτητα. Όλοι μιλούσαν για την flash επίθεση των Καταλανών. Δικαίως. Η ταχύτητα με την οποία εκτελούν τα plays τους – δε μιλάω για αιφνιδιασμό – είναι εξωπραγματική και πιστώνεται στον Πασκουάλ. Το ότι έχει κάνει τον Εν Ντονγκ – Βάσκεθ, για παράδειγμα, να παίζουν συνεργασίες πασάροντας  από την κορυφή της ρακέτας στα τριάρια που κόβουν στην εσωτερική, δείχνει υπομονή δασκάλου μπαλέτου στον Μηλοπόταμο Ρεθύμνης. Αλλά, όμως ο κοινός τόπος των νικών της Μπάρτσα είναι η φοβερή της άμυνα. Ξεκινά από τον Ρούμπιο που βγάζει τα συκώτια του αντίπαλου οργανωτή και συνεχίζεται με μια εκπληκτική κινητικότητα και προσαρμογή σε όλα τα σκριν με αλλαγές, αλληλοκάλυψη και καλά μπλοκ-άουτ που δεν κοστίζουν σε ριμπάουντ. Τίποτα από όλα αυτά δε θα συνέβαινε βέβαια, αν δεν είχαν 12 παίκτες πρώτης γραμμής, με αποτέλεσμα ακόμα κι ο Σάντα να μπορεί να είναι καθοριστικός…
4. Ο Ολυμπιακός ήταν κατώτερος των περιστάσεων. Πάντα λέμε ότι επιτυχία είναι να φτάσεις στο f4 και μετά είναι απλά δύο βράδια. Σωστό. Μόνο που και η εμφάνισή σου εκεί, κρίνεται. Και το να κλέβεις το ματς από μια ομάδα συντριπτικά κατώτερή σου, όσον αφορά ποιότητα, ή το να χάνεις με κάτω τα χέρια από κάποιον καλύτερο δεν είναι σοβαρή εικόνα. Μόνη παρηγοριά το «οι βάζελοι από τον καναπέ». Το αν είναι ικανή θα φανεί σε 10 μέρες που λέει ο Μπουρούσης…
5. Ο Μπαναώτης. Ο Γιάννάκης είναι προπονητής αρχών. Η ομάδα του θα έχει σωστή νοοτροπία, ο ίδιος έχει το ειδικό βάρος για να υπάρχει καλό κλίμα και πάντα μεταφέρει το refuse to lose σε αυτούς που προπονεί. Respect σ’αυτά τα κομμάτια. Αλλά, στο επίπεδο του f4 θέλει παραπάνω. Θέλει να έχεις προετοιμάσει κάτι για τις ζώνες του Βουγιόσεβιτς που σε βραχυκύκλωσαν, θέλει να μπορείς να βάλεις χέρι στον εκνευριστικό Τεόντοσιτς του ημιτελικού, θέλει το επιθετικό σου παιχνίδι να μπορεί να ξεφύγει από την μπουκα-θολούρα των Τσίλντρες-Κλέιζα, θέλει να έχεις ετοιμάσει έστω κάτι καινούριο για να προβληματίσεις αυτόν που είναι καλύτερος σου. Το μόνο που είδαμε ήταν εκείνο το τετράλεπτο με Μπέβερλι-Πεν και την πρόσκαιρα επιτυχημένη full court πίεση…
6. Ισπανία-Ελλάδα. Κάτσε και δες όλα τα ματς των εθνικών ομάδων από το 2006 και μετά. Οι Ισπανοί ξεκινάνε δυνατά, δείχνουν ποιος είναι αφεντικό, αποκτούν γρήγορα διψήφιο προβάδισμα και μετά το συντηρούν χαλαρά σε όλο το ματς παρά την «κατάθεση ψυχής» της αντίπαλης πλευράς. Είδες κάτι διαφορετικό χθες; Τώρα για τις γραφικές επικλήσεις των σχολιαστών στη διαιτησία τι να πω; Ούτε ο Πρωταθλητής σήμερα δεν έχει τέτοια νύξη στο εξώφυλλο…
7. Ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο είναι ο πιο αντιπαθητικός άνθρωπος στον κόσμο (μετά τον Γκασόλ). Αλλά, είναι πολύ μεγάλος παίκτης. Αν ήμουν ο Γιώργος Διαμαντόπουλος κάθε φορά που τον έβλεπα θα έκλεινα την τηλεόραση συνειδητοποιώντας πόσο μαλακίστηκα στην καριέρα μου…
8. Ο Θοδωρής Παπαλουκάς.Δύο σπουδαία, σχεδόν συγκινητικά ματς. Χωρίς λάθη, χωρίς ψεγάδια με την μαγκιά και τον λαϊκισμό (των διαμαρτυριών) που επιβάλλεται να έχει ο ηγέτης. Από την άλλη, ο Κλέιζα – πέρα από αριθμούς – ήταν άφαντος ή μου φάνηκε;
9. Η Παρτιζάν της καρδιάς μας. ΟΚ, έχασε δυο ματς στην παράταση – τρανή απόδειξη απειρίας. Αλλά, ήταν πραγματικά γοητευτικό το πως πάλεψε απέναντι σε δεκαπλάσια μπάτζετ και εκατονταπλάσια αποθέματα προσωπικότητας. Ρισπέκτ στον μάγειρα Βουγιόσεβιτς (πολύ γκρίνια επίσης) και σάλια που τρέχουν για το κορμί-λαμπάδα Γιαν Βέσελι και τον (σχεδόν) «επόμενο Πέκοβιτς» Άλεξ Μάριτς. Αν κι ο Ζέλικο βασισμένος στην παράδοση των Κέτσμαν-Τέπιτς μπορεί να μας φέρει ξερωγω τον Μπόζιτς…
10. Ωραίοι τελικοί έρχονται. Ο Ολυμπιακός καλύτερος από ποτέ, οριακά πεινασμένος πια αφού αν έχουμε το συνηθισμένο έργο κανείς δε θα θυμάται το κυπελλάκι και τον Ντε Κουμπερτέν, ενώ ο Παναθηναϊκός φαίνεται πολύ φορμαρισμένος. Και ο Μπουρούσης αυτή τη φορά έχει μαζεμένα τα δάχτυλα των δύο χεριών του…

μαρκο βιλα (στο μπασκετ κολ μι τζον σαλεϊ)

Advertisements

7 thoughts on “καθε μπερσι και καλυτερα

  1. διαφορά κλάσηζ και Γιαννάκης για να κατεβαίνει Β’ Πειραιά με Πασοκάρα

  2. Σε τρέχουν τα σάλια για το κορμί λαμπάδα του Βέσελι; (μη θυμηθώ και τα του μπάσκετ τις προάλλες…)

    Μήπως στο μπασκετ να σαι ο Τζον Αμίτσι αντί για τον Τζον Σάλεϋ;

    Πέραν τούτου:

    «7. Ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο είναι ο πιο αντιπαθητικός άνθρωπος στον κόσμο (μετά τον Γκασόλ). Αλλά, είναι πολύ μεγάλος παίκτης. Αν ήμουν ο Γιώργος Διαμαντόπουλος κάθε φορά που τον έβλεπα θα έκλεινα την τηλεόραση συνειδητοποιώντας πόσο μαλακίστηκα στην καριέρα μου…»

    Πόσο σωστό. Μα πόσο

  3. Like. Ιδίως στο 6 και στο 9.
    Dislike, όμως, στα σημερινά πρωτοσέλιδα των πρασινωπών φυλλάδων. Με σόκαραν. Μάλλον είμαι πολύ αγνός.

  4. Συμφωνώ με τον Συρίγο ειδικά.Γενικά όμως ο ίδιος αποτελεί την μεγαλύτερη προπαγάνδα του ελληνικού αθλητισμού.

  5. Μόνο για το 1 έχω να πω κάτι.
    Είδα μόνο το τελευταίο λεπτό με την Παρτιζάν, συγχύστηκα με το γαβροφάρδος και δεν ασχολήθηκα περαιτέρω. Το Σάββατο έπεσα πάνω στη γαμάτη εκπομπή για τον Γκάλη, του Σκουντή. Πέρα από τη νοσταλγία και την ανατριχίλα (κάθε πλάνο της εθνικής του ’87 σηκώνει πάντα την τρίχα κάγκελο) είδα το μπάσκετ που μεγάλωσα. Ατεχνο, χαλαρές άμυνες, χωρίς παράξενες ορολογίες, πικ ν’ ρολ κλπ, μερικοί ωραίοι τρελοί τύπου Πρέλεβιτς, αστειοι Γκέκοι, μονόχειρες Κόρφες και ο ολύμπιος Νικ από το Τζέρσι να είναι (κάτι παραπάνω από τον) Μέσι σε δυσανάλογη αντιστοιχία πχοιότητας και εποχής. Ηταν ένα συμπαθές, σχετικώς οφ μπιτ άθλημα, όπως το παίζαμε στο σχολείο, έτσι ήταν και στην τιβί (στα μάτια μου τουλάχιστον). Το ποδόσφαιρο είχε μια άλλη διάσταση – και κυριολεκτικά. Και όσο περνούσαν τα χρόνια το μπάσκετ γινόταν κάτι απόμακρο, ένα τρεχαλητό κρεμανταλάδων με ασφυκτικά πρέσινγκ σε ένα κλουβί 100 μέτρων, αντίθετα με το ποδόσφαιρο που η ταχύτητα το έκανε ακόμα πιο σύνθετο και γοητευτικό, με το ρυθμό του να φουσκώνει ανάλογα με τη χώρα, το ματς, τα κέφια κλπ. Το μπάσκετ δεν μπορεί να είναι αργό, δεν μπορεί να ανεβοκατέβει τις οκτάβες όπως η μπαλίτσα (μία είναι!). Τέλος πάντων, επιμένω χωρίς oυσιαστικά επιχειρήματα σε ένα «Fuck modern basketball».

    Ντάνι Βρέινς (Μασέγκο)

    • Σωστή η ατάκα,μόνο που θα πρέπει να την συμπληρώσεις και με το «..football»!

      Κατά τα άλλα,τέτοιο μπάσκετ μπορείς να απολαύσεις από Λ.Αμερική (Αργεντινή,Βραζιλία,Πουέρτο Ρίκο – με σειρά αντίστροφη του χύμα basket).

      Νομίζω πως το basket εγαμήθην{sic!} καταρχήν από την διάσπαση και τους ηγεμονισμούς Βασιλακό/Bertomeou και κατά δεύτερον από ντόπια εκφυλιστικά φαινόμενα (από μασωνογράφους που ξεπατίκωσαν ΝΒΑ ορολογία μέχρι τους λαμογοπαράγοντες).

  6. Συμφωνω με Συριγο, τι ακυρο κειμενο και γενικα με τα περισσοτερα του κειμενου. Ο Διαμαντοπουλος ηταν παντα ενα μικρο Κρετινακι και οχι Κιτσακι.

    Μπασκετ δεν βλεπω συχνα, αλλα ομολογω πως οποτε βλεπω το γουσταρω. Η καλυψη τηλεοπτικα ειναι πραγματικα καλη, με φατσες, κοντινα κτλ, ο Σκουντης ειναι σχεδον παντα απολαυση αλλα κατα τη διάρκεια νιωθω λιγο ανεπαρκης, σαν μαθητης που δεν διαβασε καλα τα μαθηματα του. Συμφωνω με τον φιλο του Μακη Ψωμιαδη Μασενγκο, πολυ λαδι αλλα απο τηγανιτα τιποτα. Παντα ομως αποπνεει περισσοτερη υγεια απο την μπαλα. Αλλα το γαματο ειναι πως αν θελαμε υγεια θα πηγαιναμε στον γιατρο, δεν θα βλεπαμε μπαλα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: