Φύγε από δω

Ίσως, όχι ίσως, σίγουρα δηλαδή, είναι το χειρότερο καλοκαίρι αυτό που έρχεται, από το 1988, στον Ολυμπιακό. Καμία ανοχή, καμία δικαιολογία, ομάδα -όχι μοντέλο αλλά έτοιμη, που έγινε- μπουρδέλο, χάρις στα τερτίκια και την εγωμανία του τύραννου Κόκκαλη. Επειδή είμαι τρέντι παιδί που του αρέσει η σημειολογία και ακολουθώ τα πράγματα, θα βάλω σε τελείες τις απορίες και τις σκέψεις μου. Δεν έχω και πολύ χρόνο λόγω φόρτου.

  • Αρχής γενομένης από το χτεσινό, ξεφτιλίκι, γιατί η ομάδα κατέβηκε με 8+1 αμυντικογενείς παίχτες, τη στιγμή που δε δώθηκε καμία μα καμία στους πρωταθλητές πιτσιρικάδες να αποδείξουν πράγματα; Σημειοτέον η ομάδα του Αλεξανδρή, οπου θυμηθείτε με, παίζει σοβαρά να είναι ο επόμενος προπονητής του Ολυμπιακού, στο λιμάνι τους αρέσει να φτιάχνουν δικά τους παιδιά, έκανε περίπατο στο πρωτάθλημα νέων.
  • Αδυνατώ να καταλάβω, πως ομάδες που κάνουν πρωταθλητισμό στο τσαμπιολί και στη χώρα τους, βλέπε μάντσεστερ, μπαρτσελόνα κ.α. εμπιστεύονται δικά τους παιδιά και σε εμάς είναι αδύνατο κάτι τέτοιο. Γαμώ τη νοοτροπία σας, μικραίνετε το μεγαλύτερο σωματείο της χώρας.
  • Ποιος είναι ο τελευταίος παίχτης από τις ακαδημίες του Ολυμπιακού που έπαιξε με την Εθνική; Να θυμήσω πως είναι ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος, 10 χρόνια πριν.
  • Πόσες μεταγγραφές θέλει αυτή η ομάδα το καλοκαίρι;
  • Πόσους από τους τσάτσους με τα κοστούμια που περιφέρονται στην πλατεία Αλεξάνδρας, πρέπει να φύγουν, για να γίνουν πραγματικές αλλαγές;
  • Με αστείους που δεν έδωσαν τίποτα φέτος, βλέπε Ντουντουντιογκομπαντοβιτσέους, δε θα χαλάσω ούτε ενα χαρακτήρα παραπάνω για να ασχοληθώ μαζί τους.
  • Ο Βαλβέρδε δεν είναι μια βάσκικη κομπλεξική πουτάνα που κάνει πισωγύρισμα, για τα λεφτά κυρίως; Τι έχει να αποδείξει και σε ποιον; Μια μετριότητα δεν είναι;
  • Ο Γκαλίτσιος και ο Πάντος είναι ποδοσφαιριστές;
  • Κουμάντο στα αποδυτήρια ποιος κάνει;
  • Γιατί δεν εκμεταλλεύτηκε τον Τζόρτζεβιτς και όλες τις άλλες προσωπικότητες που πέρασαν από τον Πειραιά;
  • Στο ΔΣ που θα λάβει χώρα σε κανα μισάωρο, θα είναι μόνο ο Κόκκαλης και οι 4 yesmen μέσα;
  • Προσδοκώ επιστροφή Λεμονή στον πάγκο, για να ξαναγοράσω διαρκείας.

Κουφάλες γαμώ το κεφάλι σας. Μικρύνατε τον Ολυμπιακό. Ντροπή.

Μίρσα – δεν είμαι αχάριστος αλλά Σωκράτη σήκω και φύγε – Βαρεσάνοβιτς

ΥΓ

ΥΓ Δηλώνω υπέυθυνα την ανάληψη της ευθύνης για την καλοκαιρινή περιοδεία του γάβρου στα οπιοχώρια του Καζαχστάν και στις ρεγγοκοινότητες της Ισλανδίας.
ΥΓ Ενα καρφί στο φέρετρο τον Γενάρη κι άλλο ένα τον Μάη. Νέμεσις.
ΥΓ Κι ενώ ο γάβρος βουλιάζει, ως άξιος καθρέφτης της σάπιας ελληνικής πραγματικότητας, ο θαμπός ταξικός εμφύλιος αντανακλάται χρόνια τώρα στις χανούμικες κερκίδες. Ποιος Λακάν και ποιος Γιουνγκ να μας σώσει… Χαλάστηκαν τα καλόπαιδα της Ορίτζιναλ γιατί με τη χτεσινή φάπα στο γάβρο δεν βρήκαν πάτημα να κάψουν το γήπεδο και να διώξουν τον βάτραχο. Να φύγουν οι μέτοχοι, να φύγει ο Ντούσαν, να φύγουν οι πάικτες, να παίζει 5Χ5 σε πρωτάθλημα της Ανάκασας ο Χατζηχρήστος και οι φίλοι του με τον δικέφαλο στο στήθος, να ησυχάσουμε όλοι.
ΥΓ Το επίπεδο της μπάλας χτες ήταν από βήτα εθνική Μάλτας.
ΥΓ Ζητάω δημοσίως συγγνώμη στον Παντελή Καφέ διότι τον έχω βρίσει όσο κανέναν άλλο παίκτη (ίσως τον Ζούλιο Σέζαρ) αλλά είναι συγκινητικός τους τελευταίους μήνες (ή απλώς είμαστε τόσο μπάζα που βγαίνει καλύτερος ανάμεσα στους άμπαλους)
ΥΓ Γεωργέας, η εγκληματική απουσία – γιατί κύριε προπονητά? – της χρονιάς (το ζήσαμε κι αυτό)
ΥΓ Πως τα καταφέρα κι έκλεισε η φωνή πάλι με δύο γκολ? (σκέψου να έβριζα και τον Μπάγεβιτς επί 90λεπτο)
ΥΓ Τα σημερινά πρωτοσέλιδα του βαζελικού Τύπου είναι ξεκαρδιστικά, το λιγότερο. Αυτό με το Coppertone ειδικά.
ΥΓ Του χρόνου σπίτια μας (γήπεδο στη Ριζούπολη)

Μασέγκο (χαρούμενος με τα απλά πράγματα της ζωής)

Πώς ο Καρπουζάς κέρδισε τα playoff από το καλοκαίρι

Βρε τον λούζερ το Σάντος. Πάλι σκατά τα έκανε, αυτός και η νοοτροπία του. Μα είναι δυνατόν; Μόνο 4 γκολ ο ΠΑΟΚ στα playoff; Να μην κερδίσει αυτή την ΑΕΚ; Μόνο 1-0 τον Ολυμπιακό; Ζαγοράκη διώξτον. Δεν κάνει για τον ΠΑΟΚ

Τόσα έχει ακούσει ο «καρπουζάς από το Εστορίλ» τρία χρόνια τώρα στην Τούμπα, ας ακούσει και αυτά. Φαντάζομαι πόσοι από αυτούς που τον έβριζαν τόσο καιρό, θα βρίζουν τώρα τον Ζαγοράκη αν δεν καταφέρει αν τον κρατήσει. Κατά την ταπεινή μου άποψη ο Σάντος πήρε σχεδόν μόνος του τα play off. Πέραν από την κατά γενική ομολογία καλή και εξόχως αρσενική ομάδα που έφτιαξε με τα υλικά που είχε στη διάθεση του και η οποία «έβγαλε» πετυχημένα τη χρονιά, ο κος «Καθηγητής» όταν αποφάσισε ότι φέτος πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά με την σαχλαμάρα που λέγεται playoff έβγαλε κάμποσους λαγούς από το μανίκι του σάπιου καφέ σουέντ μπουφάν του. Ο ΠΑΟΚ ήταν καταφανώς η πιο έτοιμη ομάδα από τις 4 για τα ματς αυτά, τόσο σωματικά (μακράν η καλύτερη φυσική κατάσταση από τους υπόλοιπους διεκδικητές) αλλά και ψυχολογικά. Οι παίκτες μπήκαν στην μάχη ψυχωμένα όσο και με ρεαλισμό, γνωρίζοντας τι θα αντιμετωπίσουν και πως θα το υπερκεράσουν. Πέραν τούτου ο προπονητής του ΠΑΟΚ διαφοροποίησε ελαφρώς το παιχνίδι της ομάδας, αλλά αυτές οι μικροαλλαγές, που ο αντίπαλος δεν περιμένει, καθορίζουν πολλές φορές την απόσταση της ήττας από το θρίαμβο.

Για τα playoff ο κόουτς τακτικά παρουσίασε ένα κράμα από το σχήμα που βλέπαμε όλη τη σεζόν και αυτού που είχε στο μυαλό του στην αρχή της χρονιάς. Για να θυμίσω ο Σάντος το Καλοκαίρι έβλεπε τον ΠΑΟΚ με 4-4-2 σε ρόμβο, με τον Κοντρέρας δεξί μπακ και μοναδικό αμυντικό χαφ τον Βιτόλο. Με την πίεση που υπήρχε λόγω τον ευρωπαϊκών διοργανώσεων οι πειραματισμοί του γύρισαν μπόυμερανγκ διότι η ομάδα δεν πρόλαβε να δουλέψει όσο έπρεπε στην προετοιμασία και τα πρώτα αρνητικά αποτελέσματα ανάγκασαν τον Πορτογάλο, να γυρίσει στην πεπατημένη. Στα playoff δεν άλλαξε σύστημα, αλλά άλλαξε τον τρόπο που το έπαιζε εισάγοντας κάποιες καλοκαιρινές καινοτομίες :

• Η θέση του Κοντρέρας : Το καλοκαίρι ο Σάντος άκουσε πολύ μπινελίκι για την ιδέα του να βάλει τον Χιλιανό δεξί μπακ. Έφαγε το κράξιμο της αρκούδας μιας και ο Πάμπλο προερχόμενος και από τραυματισμό δεν ανταποκρίθηκε. Αν δει όμως κανείς το πώς παίζει ο Κοντρέρας τη θέση, καταλαβαίνει πόσο έξυπνα προσέγγισε το θέμα ο Σάντος. Εμένα ο Κοντρέρας των play off μου θυμίζει λίγο τον Lilian Thuram όσες φορές έπαιξε ντεμέκ δεξί μπακ : Επι της ουσίας η ομάδα έπαιζε με 3 στόπερ με τον αριστερό μπακ (Λιζαραζού τότε, Λίνο στην περίπτωση μας) να απελευθερώνεται μερικώς από τα αμυντικά του καθήκοντα και να μπορεί να ανεβαίνει με μεγαλύτερη άνεση την πτέρυγα. Στην περίπτωση του ΠΑΟΚ ,το ντόμινο παρέσυρε και τον Σορλέν που δεν χρειαζόταν πλέον να παίζει αυστηρά στη γραμμή (πράγμα που έχει αποδείξει πολλάκις ότι «δεν το χει») και να συγκλίνει συχνότερα προς τα μέσα. Με το τρικ αυτό ο Σάντος και τα νότα του κάλυψε, και σπάνιες αλλά σπουδαίες επιθετικές επελάσεις από τον Κοντρέρας εξασφάλισε και την αριστερή του πλευρά δυνάμωσε (ξαναδείτε πως κέρδισε σήμερα τον Ολυμπιακό).

• Οι Τσιριλοσαβινήδες : Ο ένας είναι τίμιος, τσαμπουκάς αλλά απτάλης. Ο άλλος έχει νιονιό και έχει καλές τοποθετήσεις αλλά είναι πιο “soft”. Μαζί και με τον Κοντρέρας βοηθό και τον πολύ βελτιωμένο φέτος Μαλεζά ως μπακάπ κάνανε ένα πολύ δυνατό δίδυμο στο κέντρο της άμυνας, που φέτος όλη τη σεζόν δεν είχε την περυσινή απόδοση (για το γεγονός ότι δεν φάνηκε αυτό τόσο φταίει ένας κοντός ισπανός δαίμονας που οι Βρύζας Σάντος περίμεναν όλο το καλοκαίρι).

• Ο Φιλομένος : Η αλήθεια είναι ότι όταν τον πήραμε και εγώ ξενέρωσα. Λέω «αργός είναι, φοβερός γκολτζής δεν είναι, γιατί δεν πήραμε τον Ριέρα να τους κάνει γιογιό ;». Και μετά όλο το χρόνο έξω από τραυματισμός. Λέω στον αδερφό μου «Πρώτος θα φύγει το καλοκαίρι» Με έκανε ρόμπα στα playoff ο χεταίος. Ο Φιλομένο έπαιξε τέλεια τον επιθετικό της ομάδας που δεν την νοιάζει να βάλει πάνω από ένα γκολ, και έχει παίκτες γρήγορους και δυνατούς στις πτέρυγες που μπορούν να κάνουν αυτοί τη δουλειά που χρειάζεται. Χαλαρό τρεξιματάκι στο κέντρο, πίεση στην άμυνα, στην επίθεση πέταγμα κώλο πίσω, πλάτη τον αμυντικό και σπάσιμο την μπάλα στα πλάγια και έφτασες στην περιοχή. Σας θυμίζει κάτι : θυμηθείτε πως έπαιζε την θέση του επιθετικού ο Ζήσης Βρύζας στην Εθνική και την Περούτζια. Στην Τούμπα έκανε τον Ιβιτς, και από κάποιες απόψεις καλύτερα, και στο Καραϊσκάκη το γκολ ξεκινά από αυτόν και προσωπικά ακόμα δεν είμαι πεπεισμένος αν σε αυτό το ματς ο Ιβιτς έπαιζε κεντρικό χαφ και ο Φιλομένο σέντερ φορ ή το αντίθετο. Κάτι ήξεραν που τον πήραν το καλοκαίρι ο Βρύζας και ο Σάντος. Αυτοί δικαιώθηκαν, οι προπονητές κερκίδας και εγώ ξεφτιλιστήκαμε.

Έκανε και άλλα ο Σάντος (ανέβασε τον Ίβιτς πιο ψηλά, άφησε τον Βιερίνια να συγκλίνει περισσότερο) αλλά ας μην το κουράσουμε. Ο ΠΑΟΚ του Πορτογάλου έδειξε πως μπορείς να ξεπεράσει σκοπέλους όπως το περιορισμένο μπάτζετ, το συνακόλουθα φτωχό ρόστερ και μια σάπια νοοτροπία δεκαετιών αν έχεις σχέδιο, υπομονή, ξέρει να εκτιμήσεις αυτά που έχεις στα χέρια σου και τι μπορείς να κάνεις με αυτά. Αν είχε δε το χρόνο να δουλέψει καλύτερα τις ιδέες του στην προετοιμασία αντί να τρέχει στις Βαλερένγκες  και είχε τον φετινό MVP (μαζί με τον Ιβιτς) Βιτόλο στην ώρα του ίσως, λέω ίσως, τώρα να μην χρειαζόμασταν να γκρινιάζουμε για τους Σπάθες (θυμηθείτε την βαθμολογική συγκομιδή του ΠΑΟΚ στις πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος).

Με λούζει κρύος ιδρώτας στην ιδέα ότι το καλοκαίρι ο Σάντος μπορεί να επιλέξει να φύγει από την Τούμπα που ποτέ δεν τον λάτρεψε γιατί δεν ταιριάζει στη νοοτροπία της. Όσο και αν το απεύχομαι δεν θα του κρατήσω κακία αν τελικά επιλέξει να φύγει. Αντίθετα θα τον θυμάμαι πάντα ως τον προπονητή που αγωνιστικά με έκανε ξανά ΠΑΟΚ.

ΥΓ Δεν είμαι αιθεροβάμων να πιστεύω ότι έχουμε σοβαρές πιθανότητες να παίξουμε ομίλους τσαπιολί. Αλλά διάολε αυτή η ρητορική ερώτηση του «Και αν σπάσει ο δίαολος το ποδάρι ;» ακούγεται τόσο όμορφα σήμερα…

ΥΓ2 Γύρος του θριάμβου στο Βικελίδης; Δεν θα μπορούσα να ζητήσω πιο ταιριαστό τέλος σεζόν..

Όμηρος «Που να παιζά και γώ ακόμα» Ιωσηφίδης

καθε μπερσι και καλυτερα

10 παρατηρησεις για τα οσα εγιναν 7-9/5 στο γηπεδο που ξεκινησε η αυτοκρατορια και μια απο τις μεγαλύτερες προπαγάνδες στην πρόσφατη ιστορία του ελληνικού οπαδισμού (αν και ο Stan ως αυτόπτης μάρτυρας στους παριζιάνικους δρόμους, μάλλον θα τα πει καλύτερα επιστρέφοντας από τα όργια των LCD Soundsystem)…

1. Το μπάσκετ είναι ωραίο, πολύ ωραίο. Αμετανόητοι εραστές του κλωτσοσκουφιού ομολογήστε την τσίτα με την οποία παρακολουθήσατε τα τελευταία 15 λεπτά του ημιτελικού με την Παρτιζάν. Ή περιμένετε να γυρίσει ο θρύλος στους τίτλους και να ξαναγίνει «εθνικό μας άθλημα»;
2. Η Μπάρτσα το πήρε κάτι παραπάνω από δίκαια.Η μεγάλη της μαγκιά όλη τη χρονιά είναι ότι όχι μόνο άντεξε το βάρος του φαβορί, αλλά τον απέδειξε με κάθε δυνατό τρόπο. Είτε με σχεδόν αντιμπάσκετ Μάλκοβιτς (όπως στον ημιτελικό), είτε με παρέλαση (όπως στον τελικό).
3. Δυο τα όπλα της, άμυνα και ταχύτητα. Όλοι μιλούσαν για την flash επίθεση των Καταλανών. Δικαίως. Η ταχύτητα με την οποία εκτελούν τα plays τους – δε μιλάω για αιφνιδιασμό – είναι εξωπραγματική και πιστώνεται στον Πασκουάλ. Το ότι έχει κάνει τον Εν Ντονγκ – Βάσκεθ, για παράδειγμα, να παίζουν συνεργασίες πασάροντας  από την κορυφή της ρακέτας στα τριάρια που κόβουν στην εσωτερική, δείχνει υπομονή δασκάλου μπαλέτου στον Μηλοπόταμο Ρεθύμνης. Αλλά, όμως ο κοινός τόπος των νικών της Μπάρτσα είναι η φοβερή της άμυνα. Ξεκινά από τον Ρούμπιο που βγάζει τα συκώτια του αντίπαλου οργανωτή και συνεχίζεται με μια εκπληκτική κινητικότητα και προσαρμογή σε όλα τα σκριν με αλλαγές, αλληλοκάλυψη και καλά μπλοκ-άουτ που δεν κοστίζουν σε ριμπάουντ. Τίποτα από όλα αυτά δε θα συνέβαινε βέβαια, αν δεν είχαν 12 παίκτες πρώτης γραμμής, με αποτέλεσμα ακόμα κι ο Σάντα να μπορεί να είναι καθοριστικός…
4. Ο Ολυμπιακός ήταν κατώτερος των περιστάσεων. Πάντα λέμε ότι επιτυχία είναι να φτάσεις στο f4 και μετά είναι απλά δύο βράδια. Σωστό. Μόνο που και η εμφάνισή σου εκεί, κρίνεται. Και το να κλέβεις το ματς από μια ομάδα συντριπτικά κατώτερή σου, όσον αφορά ποιότητα, ή το να χάνεις με κάτω τα χέρια από κάποιον καλύτερο δεν είναι σοβαρή εικόνα. Μόνη παρηγοριά το «οι βάζελοι από τον καναπέ». Το αν είναι ικανή θα φανεί σε 10 μέρες που λέει ο Μπουρούσης…
5. Ο Μπαναώτης. Ο Γιάννάκης είναι προπονητής αρχών. Η ομάδα του θα έχει σωστή νοοτροπία, ο ίδιος έχει το ειδικό βάρος για να υπάρχει καλό κλίμα και πάντα μεταφέρει το refuse to lose σε αυτούς που προπονεί. Respect σ’αυτά τα κομμάτια. Αλλά, στο επίπεδο του f4 θέλει παραπάνω. Θέλει να έχεις προετοιμάσει κάτι για τις ζώνες του Βουγιόσεβιτς που σε βραχυκύκλωσαν, θέλει να μπορείς να βάλεις χέρι στον εκνευριστικό Τεόντοσιτς του ημιτελικού, θέλει το επιθετικό σου παιχνίδι να μπορεί να ξεφύγει από την μπουκα-θολούρα των Τσίλντρες-Κλέιζα, θέλει να έχεις ετοιμάσει έστω κάτι καινούριο για να προβληματίσεις αυτόν που είναι καλύτερος σου. Το μόνο που είδαμε ήταν εκείνο το τετράλεπτο με Μπέβερλι-Πεν και την πρόσκαιρα επιτυχημένη full court πίεση…
6. Ισπανία-Ελλάδα. Κάτσε και δες όλα τα ματς των εθνικών ομάδων από το 2006 και μετά. Οι Ισπανοί ξεκινάνε δυνατά, δείχνουν ποιος είναι αφεντικό, αποκτούν γρήγορα διψήφιο προβάδισμα και μετά το συντηρούν χαλαρά σε όλο το ματς παρά την «κατάθεση ψυχής» της αντίπαλης πλευράς. Είδες κάτι διαφορετικό χθες; Τώρα για τις γραφικές επικλήσεις των σχολιαστών στη διαιτησία τι να πω; Ούτε ο Πρωταθλητής σήμερα δεν έχει τέτοια νύξη στο εξώφυλλο…
7. Ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο είναι ο πιο αντιπαθητικός άνθρωπος στον κόσμο (μετά τον Γκασόλ). Αλλά, είναι πολύ μεγάλος παίκτης. Αν ήμουν ο Γιώργος Διαμαντόπουλος κάθε φορά που τον έβλεπα θα έκλεινα την τηλεόραση συνειδητοποιώντας πόσο μαλακίστηκα στην καριέρα μου…
8. Ο Θοδωρής Παπαλουκάς.Δύο σπουδαία, σχεδόν συγκινητικά ματς. Χωρίς λάθη, χωρίς ψεγάδια με την μαγκιά και τον λαϊκισμό (των διαμαρτυριών) που επιβάλλεται να έχει ο ηγέτης. Από την άλλη, ο Κλέιζα – πέρα από αριθμούς – ήταν άφαντος ή μου φάνηκε;
9. Η Παρτιζάν της καρδιάς μας. ΟΚ, έχασε δυο ματς στην παράταση – τρανή απόδειξη απειρίας. Αλλά, ήταν πραγματικά γοητευτικό το πως πάλεψε απέναντι σε δεκαπλάσια μπάτζετ και εκατονταπλάσια αποθέματα προσωπικότητας. Ρισπέκτ στον μάγειρα Βουγιόσεβιτς (πολύ γκρίνια επίσης) και σάλια που τρέχουν για το κορμί-λαμπάδα Γιαν Βέσελι και τον (σχεδόν) «επόμενο Πέκοβιτς» Άλεξ Μάριτς. Αν κι ο Ζέλικο βασισμένος στην παράδοση των Κέτσμαν-Τέπιτς μπορεί να μας φέρει ξερωγω τον Μπόζιτς…
10. Ωραίοι τελικοί έρχονται. Ο Ολυμπιακός καλύτερος από ποτέ, οριακά πεινασμένος πια αφού αν έχουμε το συνηθισμένο έργο κανείς δε θα θυμάται το κυπελλάκι και τον Ντε Κουμπερτέν, ενώ ο Παναθηναϊκός φαίνεται πολύ φορμαρισμένος. Και ο Μπουρούσης αυτή τη φορά έχει μαζεμένα τα δάχτυλα των δύο χεριών του…

μαρκο βιλα (στο μπασκετ κολ μι τζον σαλεϊ)

αυτός θα το πάρει μόνος του

Todorosic

Μπριζόλες Μπόκας έχω, λέγετε

O Σκόκο, ο Μπλάνκο και ο Σάχα είναι συγκλονισμένοι, λέει, από τα συμβάντα στο κέντρο της Αθηνας. Αυτοί οι τύποι ήρθαν από την Αργεντινή. Δεν πα’ να γαμηθούνε. Ετσι απλά. Αρκετά μας τα κουνήσανε με τον αυτισμό τους.

Μασέγκο

Blog στο WordPress.com.