Η τιμωρία

Ο Πέδρο αποφασίζει το ’88 να κάνει ανάποδο ψαλίδι. Πώς του ρθε;

Το χει στο dna του. Το ξέρει καλά. Το έχει κάνει χίλιες φορές και ξέρει ότι καμιά φορά μπαίνει ακόμα κι αν του ίδιου δεν του έχει τύχει ποτέ. Οι παίκτες της Μπαρτσελόνα αν έπαιζαν γερμανικό δεν θα έχαναν ποτέ κι από κανέναν. Στο κανονικό ποδόσφαιρο δεν χάνουν σχεδόν από κανέναν. Εκτός από κόλπα, έχουν και γερά πνευμόνια, είναι υπάκουοι σε μια συγκεκριμένη τακτική (την οποίο κάποιοι λένε ότι τους την δίδαξε πριν χρόνια ο Τεν Κάτε), τους αρέσει αυτό που κάνουν, είναι ομάδα με φαντασία μπλα μπλα… η τέλεια ομάδα.  
 
Ακόμα και χθες, αυτό το παιχνίδι θα έπρεπε να το παίξουν πολλές φορές για να το χάσουν μ΄αυτόν τον τρόπο, γιατί, όπως και να το κάνουμε, αυτοί οι βαρετά καλοί ισπανοί είναι καλύτεροι απ’ τους καμικάζι του Μουρίνιο. Απ’ την άλλη, οι λατινοαμερικάνοι της Ίντερ είναι σκληροί, πάρα πολύ σκληροί. Ο Λούσιο, ο Σάμουελ, ο Ζανέτι, ο Καμπιάσο, ο Μότα, ο Μαικόν. Ναι κι ο Μαικόν ο οποίος κάπου στο ’30 βάζει μια κόντρα στο κέντρο λες και τα πόδια του δεν λυγίζουν. Ακόμα και ο Πάντεφ ή ο Σνάιντερ δεν λυπούνται τον αντίπαλο. Ο δε Μουρίνιο δεν έκανε τίποτα παραπάνω απ’ το να εξηγήσει πώς κλείνουν οι χώροι και πώς αυτές οι συνεχείς πασούλες των ισπανών πρέπει να σταματήσουν να γίνονται. Λογικά είπε και ότι, «παίξτε σκληρά, είστε περισσότερο άντρες, το πρωτάθλημα έτσι κι αλλιώς δεν βλέπω να το παίρνουμε, ας πάρουμε το Τσάμπιονς Λιγκ που το έχω και λίγο καημό». Ο Ζανέτι χτύπησε μια προσοχή και το θέμα έληξε. Επί της ουσίας και με δυο λόγια, η Ίντερ χθες ήταν: καλά διαβασμένη, αποφασισμένη, τυχερή, ευνοημένη απ’ τον επόπτη και πολύ περισσότερο ποδοσφαιρική ομάδα από αυτόν τον θίασο με τους ακροβάτες -που έλεος αν κουράστηκαν απ’ την εκδρομή τους στην γαλλοϊταλική ριβιέρα με το λεωφορείο. Η Ίντερ δεν ήταν άνετη, έπαιξε για τη μαγκιά της και τιμώρησε τους κουλ ισπανούς. Αυτό άλλωστε είναι και το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας. Η τιμωρία του χαλαρού, του αλαζόνα, του χαζοκεφάτου, του Μάνου Τσάου και του κάθε ψευτομποέμ ξενέρωτου βαρκελωνέζου.

Καλύτερος του γηπέδου πιθανόν ο τεράστιος Σνάιντερ για τον οποίο έχω να πω κάτι τελείως άσχετο: ο Σνάιντερ, μαζί με τον Ιμπραίμοβιτς, τον Μάξγουελ, τον Κίβου –απ’ αυτούς που έπαιζαν χθες- μαζί και με τον Φαν ντερ Φάαρτ, τον Πίεναρ και τον Φαν ντερ Μέιντεν, τον Ντε Γιονγκ, τον Γκαλάσεκ, τον Λιτμάνεν κτλπ, ήταν όλοι συμπαίκτες στον Άγιαξ, σε μια ομάδα που αδικήθηκε πολύ πριν λίγα χρόνια όταν αποκλείστηκε στις καθυστερήσεις απ’ την Μίλαν στη φάση των δεκάξι, για να διαλυθεί μετά κομμάτι κομμάτι, μια ομάδα που δεν είχε πολλά να ζηλέψει απ’ τον Άγιαξ του ’95. Έτσι επειδή μου ρθε χθες όσο έβλεπα το ματς.
 
Και μια απορία. Γιατί δεν έκανε αλλαγές ο Γκουαρντιόλα; Την άλλη φορά φαγώθηκε να κάνει τέσσερις.

Και ένα σχόλιο ακόμα: η ποιότητα του ποδοσφαίρου είναι πιο σημαντική απ’ την ποσότητα. Ωστόσο, το γεγονός ότι χθες δεν είχαμε δεύτερο ματς να δούμε ήταν λίγο δύσκολο για την εξέλιξη της νύχτας.

deisler

Advertisements

13 thoughts on “Η τιμωρία

  1. Ωραία τα λες deisler.

    Σίγουρα έχουμε ακούσει πολλές υπερβολές για την υπερομάδα της Μπαρτσελόνα και για το αν ο Μέσι ξεπέρασε τον Μαραντόνα.
    Την προηγούμενη εβδομάδα μέχρι και το «el classico» ήταν πρώτο θέμα στα αθλητικά site, λες και ξαφνικά οι Έλληνες γίναμε λάτρεις του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. (βέβαια, μέχρι να αρχισουν να πέφτουν οι σφαλιάρες στα γήπεδα την Κυριακή).

    Στο θέμα τωρα, ο Μουρίνιο το κέρδισε πανέξυπνα το ματς.
    Και είναι κάτι τέτοιες νίκες που τον κάνουν τον «special one» αφού όταν όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στα αστέρια της Μπάρτσα αυτός τους ρίχνει τρία και ησυχάζουν.

    Απο την άλλη όμως τα ημιτελικά είναι διπλά παιχνίδια. Και αν θέλει ο κ. Μουρίνιο να μην μείνει με την ψ..λή στο χέρι θα πρέπει να τα καταφέρει και σε μία εβδομάδα.
    Διότι δεν είναι απίθανο το τσίρκο της Μπαρτσελόνα να δώσει καμία απο τις γνωστές του παραστάσεις και αντί για Μουρίνιο να ξαναρχίσουμε να λέμε για τον Μέσι.
    Κοντός ψαλμός..

    Με τιμή,
    ‘Ασπρος

    Υ.Γ. Ακούγεται οτι την ερχόμενη μεταγραφική περίοδο ο Josu Sariegi θα αντικαταστήσει τον Pique στην Μπαρτσελόνα.

  2. Υπάρχει ένα επιτραπέζιο παιχνίδι που λέγεται Τζένγκα και παίζεται ως εξής: τοποθετείς ξύλινες ράβδους την μία πάνω στην άλλη και προσπαθείς να φτιάξεις ένα δημιούργημα όσο ψηλότερο γίνεται. Μπορείς να κουνήσεις όσες ράβδους θες εκτός από τις δυο βάσεις διότι τότε το δημιούργημα καταρρέει. Η Μπαρτσελόνα λοιπόν είναι αυτός ο ξύλινος πύργος και οι παίκτες που προσπαθούν να την υψώσουν ( Γκουαρντιόλα, Μέσι, Ιμπραίμοβιτς, Άλβες) έχουν αποδεδειχθεί αρκετά δεξιοτέχνες.Το βασικότερο όμως σε αυτό το παιχνίδι για να μην χάσεις είναι οι γερές βάσεις και στην συγκεκριμένη ομάδα αυτές είναι ο Τσάβι κι ο Ινιέστα. Όταν λοιπόν λείπει κάποιος από τους δυο(όπως χτες ο Ινιέστα) το δημιούργημα αποδυναμώνεται. Γιατί όμως αυτοί οι δυο παίκτες είναι τόσο σημαντικοί;
    Η Μπαρτσελόνα δεν παίζει απλά σύγχρονο ποδόσφαιρο, η ιδία το έχει ορίσει. Εξαιτίας της φύγαμε από την εποχή που οι αμυντικοί χαφ ήταν απλά παίκτες που άντεχαν να παίζουν πέντε ημίχρονα. Σήμερα, που κάθε ομάδα ξέρει να αμύνεται σωστά και οργανωμένα, είναι πολύ σημαντικό να κλέβεις μπάλες στο κέντρο ώστε να βγάζεις γρήγορα την ομάδα στην επίθεση όσο οι αντίπαλοι είναι ανοργάνωτοι. Επίσης το ίδιο σημαντικό είναι οι χαφ να βγάζουν σωστές κάθετες πάσες στην πλάτη μιας άμυνας( πχ Τσάβι) όπως και να κάνουν καθετή κίνηση στην αντίπαλη περιοχή χωρίς την μπάλα. Οι Διόσκουροι των Μπλαουγκράνα όταν παίζουν μαζί λειτουργούν μοναδικά στον κόσμο, όταν όμως λείπει ένας από τους δύο και ο αντίπαλος είναι υψηλού επιπέδου οι Καταλανοί μετατρέπονται σε μια ΄΄γήινη΄΄ ομάδα. Χτες πάντως έβγαλαν τα ματιά τους και μόνοι τους…

    Για να αντιμετωπίσει της ελλείψεις ο Γκουαρντιόλα αναγκάστηκε να καταφύγει σε αλχημείες, άλλαξε την διάταξη του τρίγωνου στο κέντρο ανεβάζοντας ελαφρώς τον Τσάβι κι αφήνοντας Κειτά και Μπούσκετς λίγο πιο πίσω. Αρχικά φάνηκε να του βγαίνει αφού η φετινή αποκάλυψη που ακούει στο όνομα Πέδρο σκόραρε γι’άλλη μια φορά φέτος, άλλα στην συνεχεία τα πράγματα άλλαξαν διότι το σχήμα ήταν ανορθόδοξο και κυρίως δεν ήταν αυτό με το όποιο έχουν μάθει να παίζουν οι Μπλαουγκράνα. Κάπου εκεί κάνει και ένα ακόμα(ίσως) μεγαλύτερο λάθος τραβώντας το Μέσι δεκάρι , κοινώς τον έβαλε ανάμεσα στις δαγκάνες μιας ιταλικής άμυνας με αποτέλεσμα να εξαφανιστεί. Για να καταλάβει κάνεις ότι ο Γκουαρντιόλα εγκλωβίστηκε στην τακτική του, αρκεί να δει ότι στο τέλος σχεδόν όλες τις επιθέσεις τις ξεκινούσε ο Ντάνι Άλβες διότι ήταν ο μόνος που είχε χώρους και μπορούσε να πάει στο ένας με έναν, ενώ στο τέλος κατέληξε να παίζει σέντερ φορ ο στόπερ Πικέ διότι πρωτύτερα είχε βγάλει τον κακό μεν, Ζλάταν, ο όποιος όμως έχει την απρόβλεπτη ενεργεία (η οποία θα ήταν απαραίτητη σε μια τόσο καλοστημένη άμυνα) πιθανότατα όσο κανένας στον κόσμο.

    Τόση ώρα δεν έχει γραφτεί ούτε μια φορά το όνομα του Μουρίνιο. Αν η Μπαρτσελόνα είναι η καλύτερη ομάδα στον κόσμο όλοι ξέρουν, είτε το παραδέχονται είτε όχι, ότι αυτός είναι ο κορυφαίος προπονητής της εποχής του. Τι έκανε χτες ο ΄΄special one΄΄ ; πάντως αντιποδοσφαιρο δεν έπαιξε όπως περίμεναν πολλοί. Κέρδισε παίζοντας με τρεις επιθετικούς, ή μάλλον νίκησε την Μπαρτσελόνα με τον τρόπο που έχει μάθει να επικρατεί η ίδια, διότι μονό έτσι μπορούσε να ισχυριστεί ότι είναι καλύτερος τους, επικρατώντας παίζοντας το παιχνίδι τους. Άλλα γενικότερα η Ίντερ το ήθελε περισσότερο, στα πρόσωπα των παικτών της έβλεπες παθός, το μάτι τους να γυαλίζει . Οι Σάμουελ, Λούσιο, Ζανέτι αμύνονταν σαν να κρέμονταν η ίδια τους η ζωή από την κάθε φάση, ο Τιάγκο Μότα έκανε το παιχνίδι της ζωής του , ενώ επιτίθονταν γρήγορα, περίτεχνα, αέρινα, πότε με την ΄΄αποκάλυψη΄΄ Πάντεφ, πότε με τον ΄΄αναγεννημένο΄΄ μαέστρο Σνάιντερ, πότε με τον ( εγκληματικά υποτιμημένο) Μιλίτο και φυσικά με τον μονό άνθρωπο που είχε να δώσει απαντήσεις (και πως τις έδωσε!) τον μεγάλο Σάμουελ Ετό.

    Πολύς κόσμος ισχυρίζεται (και πιθανότατα έχει δίκιο) ότι αυτή η Μπαρτσελόνα είναι ότι καλύτερο έχει παρουσιαστεί στον ποδοσφαιρικό κόσμο από την εποχή του Άγιαξ των άρχων της δεκαετίας του ’70. Όταν πριν λίγες εβδομάδες είδαμε την Άρσεναλ παίζοντας όμορφο ποδόσφαιρο να της αποσπά ισοπαλία πιστέψαμε ότι αυτό είναι το ταβάνι που μπορεί να πιάσει κάποιος απέναντι στο καμάρι της Καταλονίας. Η Ίντερ του μεγάλου Ζοσέ και των υπολοίπων αστεριών της μας έδειξε πως παίζοντας όμορφο ποδόσφαιρο μπορείς και να τους νικήσεις.

  3. Dear Deisler,

    Ενώ στην ανάλυση της Ιντερ έχεις δίκιο, πιστεύω οτι υπερβάλλεις για αυτά που λες για την Μπάρσα (και όχι Μπάρτσα). Καλώς ή κακώς έιναι μακράν η καλύτερη και ποιοτικότερη ομάδα που έχει παρακολουθήσει η γενία μας και αυτό δεν οφείλεται στο οτι έχει καλυτερους παίκτες αλλα στο γεγονος οτι ολοι ξερουν που παιζουν. Προφανώς ο Πορτογάλος το πήρε μάγκικα το ματς με την δυναμη και την τακτικη αλλα θεωρω ακομα μεγαλυτερη μαγκια οταν μια ομαδα υπερασπιζεται τον τροπο παιχνιδιου της ειτε κερδιζει, ειτε χανει. Περσι αν θυμασαι στο Λονδινο, προσπαθουσε να βαλει το γκολ στο 90, οχι με γιομες αλλα με τον ιδιο τροπο που προσπαθει να σπασει την αμυνα της Αλμπαθετε. Οσο για τον τσαμπουκα που λες οτι ελειπε στους Καταλανους, τσεκαρε λιγο τα τακλιν του Πουγιολ, του Κειτα καθως και το μερος που ειναι τα δοντια του Μαικον..

    Anyway, καλο ειναι να κραταμε και καμια πισινη γιατι ο θιασος των ακροβατων δυσκολα κανει δυο συνεχομενα μετρια παιχνιδια..

    Φιλικα

  4. dear stan,

    δεν διαφωνώ ότι μπαρτσελόνα είναι η καλύτερη ομάδα στον κόσμο και την θαυμάζω πάρα πολύ, άλλωστε γράφω ότι είναι βαρετά καλοί, δηλαδή περισσότερο από όσο χρειάζεται. Το σχόλιό μου καταδικάζει το στυλ της και την εκνευριστική της άνεση να νιώθει ότι είναι η καλύτερη. Και επίσης όλα αυτά γράφονται με την υπερβολή του ενθουσιασμού. Τέλος νομίζω ότι η ίντερ δεν θα περάσει, ότι θα δούμε έναν φανταστικό δεύτερο ημιτελικό με αγωνία ως το τέλος αλλά πως ότι και να γίνει η μπαρτσα έφαγε μια σφαλιάρα που θα την κάνει καλύτερη.

    Επίσης οι χθεσινοί δεν υπήρχαν, καλώς ή κακώς, το μπαγερν λυών ήταν σαν αγώνας ουεφα φάση των 16.

    Τα φιλιά μου

  5. 1) Απορώ γιατί διαφωνούμε πάνω στο ζήτημα Μπαρτσελόνα – Ίντερ, αφού το γκολ του τελικού θα το βάλει ο Βαν Μπούιτεν από την μικρή περιοχή και θα αρχίσει να τρέχει χωρίς να έχει σκεφτεί πανηγυρισμό. Έλα μωρή αρρώστεια Bayernαρία!
    2) Εμένα μου φαίνονται πολύ υποκειμενικά όλα αυτά περί ομάδων και ποιας είναι η καλύτερη ever. Θυμάμαι να το έχω ακούσει πάνω από 10 φορές στη ζωή μου (25 είμαι) για διάφορες, κατά διαστήματα, ομάδες. Κάθε 2 χρόνια σχεδόν βγάζουμε και την καλύτερη ομάδα όλων των εποχών, τον καλύτερο παίχτη όλων των εποχών, την καλύτερη εποχή όλων των εποχών και πάει λέγοντας.. Επίσης, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θεωρείται δεδομένο ότι κάθε άνθρωπος υποστηρίζει το επιθετικό ποδόσφαιρο και το θέαμα. Προσωπικά, δεν πολυμπορώ την Μπαρτσελόνα, ούτε την μαγική Ρεάλ κάποτε, ούτε τον Ajax ακόμα πιο παλιά, ούτε κάποια άλλη ασύληπτη ομάδα πριν χρόνια. Δεν με νοιάζει αν παίζει καλό, κακό ή μέτριο ποδόσφαιρο. Δεν πολυμπορώ ούτε τον Μέσι, ούτε τον Ροναλντίνιο, ούτε τον Ρούνει καλά καλά. Δεν ξέρω γιατί αυτά πρέπει να θεωρούνται κατακριτέα και όλη η κουβέντα να ξεκινάει από εκεί και πέρα.
    3) @ Stan Collymore: Μου φαίνεται χαζό μια ομάδα να παραπατάει στο γήπεδο και να μην αλλάζει τρόπο παιχνιδιού. Είναι σαν το φαινόμενο Αλεξ Φέργκιουσον «Βάζω Ρούνει και ας κουτσαίνει, γιατί αν βάλει γκολ θα με πουν μάγκα». Παιχνίδι είναι, όλοι τη νίκη θέλουν. Δεν θα είναι όλες οι ομάδες ίδιες ώστε να πιάσουν τα ίδια πράγματα σε όλες. Αν αυτό το βλέπεις και πιθανόν δεν το αλλάζεις γιατί ίσως, κάποτε, κατά τύχη μπει ένα γκολ και γίνεις ήρωας ως προπονητής… τότε τι να πω. Απ’ την άλλη αν δεν έχεις μάθει να παίζεις αλλιώς πέρα από αυτό που ξέρεις τέλεια, τότε είσαι καταδικασμένος. Γι’ αυτό και κατ’ εμέ θα περάσει η Ίντερ. Την έχουμε δει να αμύνεται μέχρι αηδίας, την έχουμε δει και να τρώει επιθετικά μια άκρως επιθετική ομάδα. Προσαρμογή τακτικής στον αντίπαλο. Simple με τον Μουρίνιο.

  6. Συμφωνώ απόλυτα οτι ο χτεσινός ήταν τραγικος αγώνας, καμία σχέση με το Grand Guigniol του Σαν Σίρο.

    Σίγουρα οι Καταλανοί έχουν ενα κάποιο σνομπισμό αλλά ίσως είναι η μόνη ομάδα που δικαιούται να το έχει…
    Anyway και εγω προβλέπω σουπερ επαναληπτικό, αν και λόγω της απουσίας του αρχηγού, βλέπω έναν Ιντερίστα να την κάνει την ζημιά στην κόντρα. Δυστυχώς δλδ βλέπω να επιβεβαιώνομαι και να δούμε τους Ματεράτσι και Μπαλοτέλι να παίζουν μπουκέτα, ενώ ο γίγαντας Ζανέτι σηκώνει την κούπα με τα αυτιά…

    Stan

    p.s Μόνο εγώ είδα οτι ο χειρότερος της Ιντερ ήταν ο Ετο;

  7. Παιδιά για να μην μακρυγορούμε, η καλύτερη ομάδα των ημερών μας είναι η Independiente και ο καλύτερος παίκτης ο Gracian (το 3ο γκόλ στο βίντεο που ακολουθεί)

    Mirko

  8. Edmon Karamaliki σκέψου μόνο ότι αν το πάρει η μπαγερν θα το σηκώσει ο Φαν Μπόμελ και μετά η αισθητική μας θα πάει για ύπνο. Για πάντα όμως.

    Stan ο Ετό ήταν μέτριος αλλά γενικώς είναι πεσμένος νομίζω καιρό τώρα. Παραμένει πάντως δραστήριος και σε τρομάζει αυτό που ήταν πριν ένα-δυο χρόνια.

    Mirko ο gracian θα κάνει πάντα τα δικά του γιατί τέτοιος είναι.

  9. Είθισται η φράση «θίασος με ακροβάτες» όταν χρησιμοποιείται ως συνοδευτική κάποιας αθλητικής ομάδας, να προσδίδει σ’ αυτήν μια φανφαρόνικη ελαφρότητα, να τη σταμπάρει με στοιχεία άγονου εντυπωσιασμού και μηδενικών ή σχεδόν μηδενικών αποτελεσμάτων. Με δεδομένο το παράνω, ο συνδυασμός (από τον τρελο-deisler) της εν λόγω φράσης με ένα ποδοσφαιρικό σύνολο που κοντεύει να φτάσει για 2η συνεχόμενη φορά σε τελικό Champions League, κρίνεται ως άστοχος.

  10. Δηλαδή αν πούμε ότι ο Φλέτσερ και ο Κάρικ είναι τσεκουροχαφ τρεχαλατζίδικα αφήνουμε να υπονοείται κάτι θετικό; Οι δυο τους ήταν η γραμμή που έδενε όλη τη γιουνάιτεντ, μια ομάδα που πήγε δυο συνεχόμενους τελικούς. Ας μην στεκόμαστε σ’ αυτό, ο θίασος με τους ακροβάτες σημαίνει ότι με μια πολύ σκληρή ομάδα όπως η ίντερ φάνηκαν κάπως λάιτ. Δεν μπορεί να εννοώ ότι ο τσάβι ή ο μέσι δεν ξέρουν μπάλα, cchristo μην είσαι υπερβολικός όταν μιλάς για υπερβολές.

  11. Παιδιά ας μονιάσουμε. Σκεφτείτε την κηδεία που κάναμε στον Πλατανιά. Και ο Παναιτωλικός και η Αγία Παρασκευή. Ε? Δεν είναι καλύτερα τώρα; Είδατε που ο Πλατανιάς μας ενώνει;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: