τα ζαχαρωτά κανουν καλό

Ζήσε Μάρτη να φας τριφύλλι. Όχι το ελληνικό, εκείνο το κακοφορμισμένο πράσινο, αλλά αυτό που οδηγεί στο Τσου Λου. Η Τετάρτη Θέση που είναι το ζητούμενο κάθε μεγαλομεσαίας αγγλικής  ομάδας για φέτος. Εμείς, δηλαδή η Εverton, μοιάζει σαν έτοιμη από καιρό σαν θαρραλέα. Στην σκιά των τεσσάρων Γιγάντων (Chelsea, Man United, Arsenal, Liverpool) που έμειναν τρεις μετά τις αλχημείες του Μπενίτεζ, η Tottenham, η City, η Villa, η Birmingham και η Everton είναι επικρατέστερες για το Τσου Λου του ερχόμενου Σεπτεμβρίου.

Μια χαρά τα πάει η ομάς: πλέον είναι παραπάνω από 12 αγώνες αήττητη, ποιος θα το πίστευε δηλαδή, μετά από εκείνο το στραπάτσο του περασμένου Νοεμβρίου μέσα στο KC Stadium εναντίον της Hull. Η τριάρα εκείνη μας ξύπνησε, παρόλο που μας είχατε όλοι σας ξεγραμμένους, μουνόπανα. Άγνωστο τι έκανε ο Moyes, λόγω ιδιοσυγκρασίας, δεν μπορεί να κάνει και πολλά, φαντάζομαι, ο μουροχάβλης, αλλά από «τάκτικαλ σκιλζ», μέσα στο 2010, ξεπέρασε τον εαυτό του. Σε σχέση πάντα, με εκείνο το χάλι που είχε παραδώσει τον Δεκέμβριο, όταν τον είχε κοντράρει στα ίσια ακόμη και ο Νερέτβα.

Η Everton κατάφερε να ξεπεράσει αλώβητη τον θανατερό μήνα Φεβρουάριο (για όλες τις ομάδες, πλέον, ένας Φλεβάρης είναι το κλειδί όλης της χρονιάς): κέρδισε δυο φορές τη Σπόρτιγκ Λισσαβόνας, εκτός τις Τοτεναμ και Λίβερπουλ, εντός τις Τσέλσι και Μαν. Γιουναιτεντ. Δηλαδή, ειλικρινά, τι άλλο να ζητήσει κανείς απ’ την ομάδα; Να νικήσει την Ελπίς Χορτερού;

[Όχι, θα πει ο περήφανος λαός του Μέρσεϊ, να νικήσει την καριόλα τη Μπέρμιγχαμ, το σίχαμα του ΜακΛίς, που μας ξεφτίλισε μέσα στο Γκούντισον Παρκ για το Κύπελλο. Μετά Bolton και Λύκοι και καθαρίσαμε].

Για όλα αυτά, ας οψεται η Αγια Τριάς Fellaini, Cahill και Pienaar, ένα μεγάλο «hip hip hooray» και στον Arteta που γύρισε σιδεροκέφαλος, όπως και τον Yakubu που κάνει μεγάλο πρωτάθλημα. Όμως ο αδιαμφισβήτητος γρανίτης ακούει στο όνομα Leon Osman. Ο τουρκοκύπριος σπέρνει και θερίζει το κέντρο σαν δρεπανηφόρο άρμα του Δαρείου. Είναι ζήτημα μηνών σε ποια μεγαλύτερη ομάδα του Νησιού θα μετακομίσει.  Κι ο Saha από εκεί που δεν έβαζε τη μπάλα ούτε σε τέρμα ράγκμπι, τώρα βλέπει το αντίπαλο τέρμα σαν το μουνί της Τζούλιας και έχει βάλει το σύστημα στην ένδειξη «κατά ριπάς».

Ο Landon Donovan ποτέ μου δεν μου έκατσε καλά, άσε που το όνομα του μου θύμιζε τo «Especially For You», αλλά να είναι καλά το παλικάρι, προσφέρει τουλάχιστον άφθονο γέλωτα με την αταλαντοσύνη του.  Για να παραφράσω και τον Brian Clough, «I’m not saying that Landon Donovan is pale and thin, but I’m telling you, the maid in the hotel re-made his bed without realizing he was still in it».

Είναι στιγμές, σαν εκείνο το προ εβδομάδων απόγευμα της τριάρας στην Μάντσεστερ που εύχομαι να ήμουν ξανά στο Γιου Κέι και να τραγουδούσα τραγούδια για τον St. Domingo διασκευασμένα απ’ τον Billy Bragg.

το συκωτι του τονι ανταμς

Advertisements

11 thoughts on “τα ζαχαρωτά κανουν καλό

  1. …ειμαι πολυ ευχαριστημενος που φιλοξενουμε αυτο το ποστ γιατι πραγματικα μαθαινω…
    ας πουμε αγνοουσα οτι υπαρχει αλλη ομαδα στο λίβερπουλ εκτος απο αυτην που εκλεισε χθες τα 118 χρονια της…
    σε ποια κατηγορια παιζετε, τονι;

  2. Αγαπητό συκώτι πραγματικά χαίρομαι που σου μιλάω και το άρθρο σου είναι εξαιρετικά γραμμένο, αλλά δυστυχώς για άλλη μια χρονιά έιχες 2 ήττες απο την μεγάλη συμπολίτισσα σου. Οπότε αν θες διόρθωσε το και ας το δικαιολογήσουμε ως παρενέργεια της κύρωσής σου.
    Με συγκίνηση

    Σταν το αφεντικό της πόλης

    πσ. Τιμή και δόξα στο αλάνι που σήκωσε στον αέρα τον Βέλγο τσουρούκα…

  3. ακόμη και οι παροικούντες τη mid-table δικαιούνται να κάνουν όνειρα λοιπόν, οτι τάχα από την 9η θέση θα βρεθούν στην 4η μέσα σε 9 αγωνιστικές. σε νιώθω όμως, κι εγώ ονειρεύομαι αστεράτα σεντόνια. βέβαια εγώ σε ρίχνω και 4 βαθμούς ναούμ… 😀

    geezer -τhe villan- butler
    (τι, μόνο εσείς θα έχετε nicknames?)

  4. Αν και λιβερπούντλιαν πήρα ως ενθύμιο κοινό κασκόλ Εβερτον-ΑΕΚ, για να θυμάμαι την κουπ του Φελαϊνι, τον αέρινο Αρτσε και τον κλεισμένο λαιμό από το 15ο λεπτό «μικρόβιο στο αίμαααα, και πως να γιατρευτώωωω…» Πάντως είστε ευγενικές κοπέλες. Τέτοια κολακευτικά σχόλια και εγκαρδιες χειραψίες που μαζέψαμε στο Γκούντισον Παρκ ούτε στην πρόβα στον καθρέφτη…

    Μασέγκο

    ΥΓ Οι μπάσταρδοι στις pub έξω από το γήπεδο όταν βλέπαν κιτρινόμαυρα αρνούνταν επιδεικτικά να σερβίρουν. Να τα λέμε κι αυτά.

  5. ο μόνος λόγος για τον οποίο μπορεί να είσαι περήφανο toffee, είναι ότι πούλησες στη μεγαλύτερη ομάδα του νησιού, τον άνθρωπο που θα οδηγήσει την ομάδα με τα τρία λιοντάρια στο στήθος στην κατάκτηση του φετινού world cup.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: