«Και το ξέρεις καλά, πως δεν είμαι καθόλου καλά στα μυαλά»

Η αλήθεια είναι ότι δε θα μπορούσαν να συντρέχουν ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για το κιτρινόμαυρο ντεμπούτο στο blog, καθώς το κείμενο γράφεται λίγο μετά την άλωση του κλειστού της Καλαμίτσας από την -«ποτέ δεν έπαψες να είσαι βασίλισσα»- μπασκετική Α.Ε.Κ.. Η νίκη αυτή προσέθεσε άλλο ένα σκάλπ στη συλλογή του «Μοϊκανού» και σκόρπισε χαμόγελα στους φίλους του συλλόγου. Ευτυχώς, εδώ και λίγες αγωνιστικές η ομάδα δικαιώνει όλους όσοι στις αρχές της χρονιάς έβαζαν ψηλά τον πήχη, αφού οι συγκεκριμένοι παίκτες αδικούν τον εαυτό τους όταν παλεύουν για τη σωτηρία αντί να δίνουν μάχες για την τετράδα.
Ας είναι όμως· «Α.Ε.Κ. σημαίνει δεν απογοητεύομαι», οπότε ακόμα και αν ο πήχης έπεσε απελπιστικά χαμηλά κατά τους προηγούμενους μήνες, ο κόσμος του Δικέφαλου θα είναι «εκεί», όπως και σήμερα στην Καβάλα, για να τον ανεβάζει. Ένας κόσμος, που, δυστυχώς, εξαιτίας της απίστευτης ανωριμότητας κάποιων, δεν μπορεί να παρακολουθήσει από κοντά την ομάδα, αφού η έδρα της είναι μονίμως τιμωρημένη. Τέλος πάντων, ας ελπίσουμε ότι έστω και αργά κάποιοι δικοί μας θα αντιληφθούν ότι όντως είναι διαφορετικό να είσαι Α.Ε.Κ. και θα σταματήσουν να φέρονται όπως φέρονται.
Αρκετά όμως με το μπάσκετ. Έρχεται Σαββατοκύριακο και εκ των πραγμάτων το ποδοσφαιρικό τόπι συγκεντρώνει όλα τα βλέμματα. Μάλιστα όλα τα παιχνίδια της αγωνιστικής μοιάζουν αμφίρροπα και δύσκολα μπορούν να γίνουν σίγουρες προβλέψεις. Παρεμπιπτόντως, ακόμα και το Λάρισα-Πανθρακικός είναι ανοιχτό, αφού ο Ουζουνίδης έχει φτιάξει μια ομάδα που ίσως είναι και η χειρότερη του φετινού πρωταθλήματος. Για να γυρίσουμε στα δικά μας όμως, τα οποία έχουν πάντα κιτρινόμαυρη απόχρωση, το -16 από την κορυφή δεν μπορεί παρά να σκορπά απογοήτευση, ειδικά όταν οι πρωτοπόροι δεν ξεπερνούν την κουραστική μετριότητα. Κατά κάποιο τρόπο εξαίρεση αποτελεί μόνο ο Π.Α.Ο.Κ.-ρέπλικα της Α.Ε.Κ. της χρονιάς 2004-2005, ο οποίος λόγω του τίμιου εργάτη των πάγκων Φερνάντο Σάντος είναι σταθερά αξιοπρεπής, έχοντας όμως ήδη κάνει την υπέρβασή του.
Σε κάθε περίπτωση, ακριβώς επειδή βρίσκονται σε βαθμολογική θέση που δεν ταιριάζει στην Α.Ε.Κ., οι παίκτες του Μπάγεβιτς οφείλουν να κάνουν ό,τι μπορούν αυτή την Κυριακή, όπως και εκείνες που απομένουν μέχρι να ολοκληρωθεί μια απόλυτα αποτυχημένη χρονιά. Σ’ αυτή την περίπτωση το «ό,τι» γράφεται όσο πιο κυριολεκτικά γίνεται, αφού είναι δύσκολο να καταλάβουμε τι ακριβώς μπορούν ή δεν μπορούν οι συγκεκριμένοι παίκτες. Ο Σκόκο ενδέχεται να περιπλανιέται στο γήπεδο για 89΄ και στο υπόλοιπο 1΄ να καθαρίσει με μοναδικό τρόπο το παιχνίδι. Ο Μαϊστόροβιτς πάλι υπάρχει περίπτωση να είναι άψογος για 89΄, αλλά σε 1΄ να κάνει τέτοιες και τόσες γκέλες που απορείς αν είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Λίγο πολύ ανάλογους προβληματισμούς γεννούν όλοι οι παίκτες της ομάδας· ο «τρομοκράτης», ο «Ζορό», ο «μικρός μάγος» και πάει λέγοντας. Στην -όχι και τόσο συχνά εμφανιζόμενη- καλή μέρα τους δεν πιάνονται, στην κακή όμως -που είναι και η συνηθέστερη- δε βλέπονται. Τελικά από τη φετινή Α.Ε.Κ. πάνω απ’ όλα λείπει η διάρκεια, η διάρκεια τόσο μέσα στον κάθε αγώνα όσο και σ’ όλο το πρωτάθλημα.
Ακόμα και έτσι όμως, ο αγώνας με τον Άρη έχει το δικό του ενδιαφέρον. Πέρα από τους στενά βαθμολογικούς υπολογισμούς -τι να κάνουμε που δίνουμε …μάχη για την τέταρτη θέση- είναι απαραίτητο η Α.Ε.Κ. να υποστηρίξει αυτό που σ’ ένα βαθμό έχει καταφέρει στο δεύτερο γύρο. Δηλαδή να ξαναθέσει τα όρια, τα οποία δυστυχώς είχαν
χαθεί πλήρως στον πρώτο γύρο. Επόμενο θύμα σ’ αυτή την προσπάθεια πρέπει να είναι ο Άρης, ο οποίος ούτως ή άλλως δεν αποτελούσε και ποτέ πρόβλημα ως ποδοσφαιρική οντότητα. Μέχρι και στον τραγικό για την Α.Ε.Κ. πρώτο γύρο, ο μόνος λόγος που χάθηκε το διπλό στο Κ. Βικελίδης ήταν η αστεία διαιτησία. Ας είναι όμως· σε τρεις μέρες όλα μπορούν να απαντηθούν στο γήπεδο.
Αυτά τα γενικά για πρώτη και αναγνωριστική φορά. Από την επόμενη Παρασκευή θα ασχολούμαστε πιο έντονα με τα καθαρά αγωνιστικά ζητήματα, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και το εφιαλτικό δίλημμα που δεν είναι άλλο απ’ το αν θα προτιμηθεί ο Μάκος ή ο Γιάχιτς, δηλαδή ο μέτριος Βόσνιος από το μέτριο Έλληνα, για τη θέση του -ανύπαρκτου φέτος- κόφτη της ομάδας. Αυτά όμως σε μια εβδομάδα. Προς το παρόν, δίνουμε ραντεβού για την Κυριακή. Άλλο ένα απόγευμα, από κείνα τα κιτρινόμαυρα που με μοναδικό τρόπο ομορφαίνουν τη ζωή μας, είναι μπροστά!
Για την υπογραφή
«Μου χεις πάρει το μυαλό»
Advertisements

4 thoughts on “«Και το ξέρεις καλά, πως δεν είμαι καθόλου καλά στα μυαλά»

  1. …ειναι το πιο αδικημενο ποστ σε αυτο το μπλογκ, γιατι ανεβαινει το αμεσως επομενο πρωι απο μια glory day…
    αλλα γι’αυτο ειναι και το πιο τιμιο και το χαιρετιζω μεγαλοπρεπως…

  2. Το παρανοϊκό αριστούργημα μιας ομάδας που ξεκίνησε το πρωτάθλημα με 8 αμυντικά χαφ (Ταχτσίδης, Ενσαλίβα, Μάκος, Γιάχιτς, Ρίκκα, Γιαχάγια, Καφές, Γκέντσογλου) και έχει πάθει λουμπάγκο στη (γηπεδική) μέση.

    Ωραίο ποστ, σύντροφε, έλαμψε το μπλογκ!

    Μασέγκο

  3. ρε γαμώτο, είστε πολλοί και είναι πολύ μπερδευτικό αυτό που κάνετε με τις υπογραφές. γιατί δεν φτιάχνετε ξεχωριστά προφίλ αντί να υπογράφονται όλα κάτα απ’το alias ‘mathebalitsa’??? ούτε καν κάτι bold, ούτε κάπως να ξεχωρίζει…ξέρω’γω…τέσπα, μια γνώμη λέω.

  4. καλα λες…αλλα στο τελος καθε κειμενου, υπαρχει υπογραφη π.χ. ζσουταουτας/μαρκο βιλα/μιρσα/μασεγκο ιλουνγκα κτλ. … αρα ξερεις χου ιζ χου…
    θα βρουμε παντως εναν τροπο να ειναι πιο εμφανες…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: