Οι χωρισμένοι

Είχα κάποτε μια γκόμενα που δεν με πολυγούσταρε. Ηταν η εποχή που ήμουν ένας αθώος τυπάκος, μαθητής Λυκείου, ευγενής και συνεσταλμένος. Ένα γατάκι της ζωής. Είχαμε ραντεβού ένα απόγευμα, έξω από ένα σφαιριστήριο όπου σύχναζαν κάτι τεντιμπόηδες*, αλλά δεν ήρθε ποτέ. Δεν κάπνιζα τότε, αν όμως υπήρχε μια ιδανική στιγμή για να το αρχίσω ήταν αυτή. Όταν μιλήσαμε στο σταθερό της τηλέφωνο το βράδυ (το iphone εκείνη την ημέρα του 1994 το είχα δώσει για σέρβις) μου είπε εντελώς ψυχρά «Α, το ξέχασα». Νομίζω πως ακόμα και για έναν σπυριάρη καυλωμένο τύπο σαν και μένα ήταν σαφές: Επρεπε να χωρίσουμε. Αυτή ήθελε, εγώ όχι, αλλά αυτή δεν ήθελε να το πει για λόγους απροσδιόριστης ευγένειας. Το είπα εγώ και καθαρίσαμε απ’ αυτή την ιστορία. Από τα σπυράκια καθαρίσαμε κάτι χρονια μετά.

Εκείνη την εποχή, αν μου έλεγες πως η Ελλάδα θα πάρει το Euro 2004 θα θεωρούσα πως το κυλικείο του σχολείου πουλούσε LSD. Τέλος πάντων και αυτό έγινε. Και τώρα, 7 χρόνια μετά, λέμε πάλι τα ίδια. Να μείνει ο Ρεχάγκελ ή όχι; Προσωπικά ψηφίζω όχι και πριν πέσετε να με φάτε, να εξηγηθώ.

Ο Πιλάβιος δεν θέλει να μείνει ο Ρεχάγκελ. Επίσης, δεν θέλει να του το πει. Όχι γιατί τον φοβάται και τον σέβεται, αλλά κυρίως γιατί σαν πολιτικάντης που κατά βάθος είναι, δεν θέλει να είναι αυτός που «θα έχει απολύσει τον Γερμανό». Οπότε προσπαθεί με διάφορους τρόπους (μείωση αποδοχών, επιβολή συνεργατών) να είναι ο πρόεδρος στον οποίο αρνήθηκε ο Ρεχάγελ, θα του κάθεται καλύτερα στο βιογραφικό. Αυτά για την πρόταση και τα εξώφυλλα των εφημερίδων. Γιατί όμως δεν θέλω να μείνει;

Γιατί δεν αντέχει άλλη εξιδανίκευση αυτή η σχέση. Ο Γερμανός ξέρει από μέτρο. Οπότε προφανώς γελάει με τις υπερβολές, και δεν εκνευρίζεται με την απαξίωση που εμφανίστηκε πρόσφατα («ο μόνος τρόπος για να προκριθεί η Εθνική στην Ουκρανία είναι να μπει η ομάδα χωρίς προπονητή στο γήπεδο» που έγραφαν κάποιοι…) στην χώρα της βλακείας που είναι ο αθλητικός μας Τύπος.

Από την άλλη δεν υπάρχει διάθεση. Είναι ξεκάθαρο. Ούτε από τους παίκτες, ούτε από τον ίδιο τον Γερμανό που βαριέται όλο και πιο πολύ. Σε λίγο θα έρχεται στην Ελλάδα πέντε λεπτά πριν αρχίσει το παιχνίδι.

Η ιδανική λύση για μένα.: Ας πάμε παρέα στο Μουντιάλ, να περάσουμε καλά και μετά ας πάει πίσω στο Εσσεν με τιμές και με μια βαφή Rilken δώρο. Γιατί αλλιώς φοβάμαι πως θα έχουμε κακό χωρισμό με απολύσεις και αποζημιώσεις.

Σαν να μην την χώριζα εκείνη την γκόμενα και να έκανα (λίγο ακόμα) τον μαλάκα. Θα γελούσαν μαζί μου ακόμα και τα σπυριά μου. Μάλλον διαφωνείτε. Πείτε ότι θέλετε, αλλά ας μην μιλήσουμε για μεταφυσική, τύχη, άστρο κτλ. Τουλάχιστον να μην είναι αυτό το επιχείρημα για να μείνει.

* Αγαπημένες λέξεις που δίνουν και μια ψεύτικη αύρα παλαιότητας.

** Ο Κατσουράνης σε ποιον δείχνει το δάχτυλο; Οχι στους Ισραηλινούς πάντως…

Rabe

Advertisements

5 thoughts on “Οι χωρισμένοι

  1. Σε στηρίζω όπως ο Πηλαδάκης τον Μαρίνο.. Στο οργισμένο σχόλιο του Μάρκο Βίλα που θα ακολουθήσει θα με βρείς δίπλα σου. Επίσης να βάλεις και ενα ολοκαινουργιο ζευγάρι Havaianas για την Μπεάτε…

    Stan the man Collymore

  2. α επισης, μεσω facebook την βρηκα προσφατα την εν λογω γκομενα. married with children και ευσωμη σαν τον ραμπεσαντρατανα. χαχα.

  3. Η σχέση Ρεχάγκελ-Εθνικής δεν είναι – ακόμα – κακός γάμος. Είναι ένα απρόσμενα ευχάριστο γκομενιλίκι που έχει ανεβάσει το ηθικό του κοντόχοντρου, άσχημου και με ελάχιστες εμπειρίες γιου. Ως εδώ καλά. Το πρόβλημα δημιουργείται όταν μανάδες, θειάδες, κουμπάρες και λοιπές προξενήτρες, μη πιστεύοντας ότι ο κανακάρης μπορεί να ξαναβρεί κάτι παρόμοιο, πιέζουν για στεφάνι…

    Υ.Γ.1 Ανατριχιαστικό το σημερινό πρωτοσέλιδο της SportDay.
    Υ.Γ.2 Αν μεσιέ Rabe είστε αυτός που φαντάζομαι (έχει μια περίεργη ευχάριστη μυρωδιά το post), χαλάλι που μου προλάβατε το nickname.
    Υ.Γ.3 Το τσάι με μέλι και κονιάκ καταπραΰνει τον πονεμένο λαιμό, αλλά μην το δοκιμάστε αν έχετε πυρετό.
    Υ.Γ.4 Σκατά σε όποιον ορίζει τις ημέρες και ώρες στο πρωτάθλημα της Β’ εθνικής.

  4. …κι ομως stan the man, συμφωνω απολυτα με τον ραμπε(σαντρατανα)…
    καποια στιγμη ολα τελειωνουν…ακομα και η γοητεια της αργυρως (ετσι βαφτιζω την γκομενα του ποστ)…μονο που ο οτο εχει κερδισει το δικαιωμα να επιλεξει αυτος το τελος και οχι να του το σφυριξουν απο το σφαιριστηριο (βλ. ΕΠΟ)…ας ελπισουμε οτι θα το κανει…για να τον αναπολειτε ολοι σας οταν θα φατε στη μαπα την τριτη ηλικια του ντουσκο με τη γαλανολευκη φορμα και τον γιαχιτς ελληνοποιημενο κι αναντικαταστατο…

  5. αυτη η εικονα με τον ντουσκο με φορμα εθνικης και τον μιλτιαδη παναγιωτοπουλο στην συνεντευξη τυπου να του κανει αβανταδορικες ερωτησεις θα με σημαδευει ολο το τριημερο. ΟΤΟ ΜΕΙΝΕ τελικα, άλλαξα γνωμη.

    rabe

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: